าแถวสามทันทีเลย!’
‘5555 คราวนี้แฟนคลับเพิ่มขึ้นเยอะมาก อิทธิพลส่วนตัวเพิ่มสูงขึ้นมากจริงๆ!’
‘ฉันลองคำนวณดูแล้ว ไป๋ตี้จากแถวหกไปห้า ห้าไปสี่ ทุกครั้งต้องแต่งเพลงเยอะมาก แต่ครั้งนี้ขึ้นแถวสามใช้แค่เพลง ‘ขอให้ร่ำรวย’ บวกกับการหลุดตัวตนแค่ครั้งเดียวเอง!’
‘งั้นคำตอบก็ชัดเจนแล้วล่ะ ไป๋ตี้ก็ยังเป็นไป๋ตี้คนเดิม แฟนคลับและอิทธิพลที่เพิ่มขึ้นล้วนมาจากตัวตนทายาทรุ่นสามของเสินฮว่ากรุ๊ป และอายุที่น้อยจนน่าตกใจของไป๋ตี้ แล้วก็ยังมีหน้าตาที่หล่อเกินเหตุนั้นด้วย!’
‘สรุปสั้นๆ นี่คือโลกที่ดูหน้าตากันนั่นแหละ!’
‘จู่ๆ ก็รู้สึกว่าไป๋ตี้ถูกกำหนดมาแล้วให้เป็นพ่อเพลงที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ เว้นแต่เขาจะหมดมุกก่อน’
‘เพราะงั้นเปิดเผยหน้าตาเร็วกว่านี้ไม่ดีเหรอ?’
‘ทั้งที่เขาใช้หน้าตาหากินได้สบายๆ แต่ดันเลือกใช้พรสวรรค์!’
ที่จริงข้อสรุปนี้ก็มาจากชาวเน็ตนั่นแหละ ทั้งที่ใช้หน้าตาหากินได้แต่ดันเลือกใช้พรสวรรค์แทน ประโยคนี้ตรงกับไป๋ตี้เป๊ะเลยใช่ไหม?
ส่วนหลินจือไป๋ก็ลองใช้นิ้วนับดูคร่าวๆ จากแถวสามขึ้นอีกหนึ่งขั้นก็คือแถวสอง ต่อจากแถวสองคือแถวหนึ่ง และจากแถวหนึ่งก็คือแถวหน้า!
เมื่อนักแต่งเพลงเข้าสู่ระดับแถวหน้า ก็ถือว่าเป็นพ่อเพลงแล้ว!
ในบลูสตาร์ มีแค่นักแต่งเพลงจำนวนเพียงหยิบมือเท่านั้นที่เข้าสู่ระดับแถวหน้าได้!
“เหลืออีกแค่สามขั้น?”
หลินจือไป๋ยิ้มออกมา ปีนี้เขาเพิ่งอายุสิบเก้า ถ้าเป็นอย่างที่แฟนๆ พูด ตำแหน
