้คนมักถูกหลักจิตวิทยาการรับรู้ครั้งแรกชี้นำไปผิดทางได้ง่ายๆ
เปิดเรื่องมาก็ใช้ปากคำของโนโนงุจิ โอซามุ เล่าถึงอดีตของฮิดากะในตอนที่ยังมีชีวิต
ฮิดากะฆ่าแมวของเพื่อนบ้านเพื่อให้บ้านปล่อยเช่าได้ง่ายขึ้น ทำให้ผู้อ่านมีอคติการรับรู้แรกว่าฮิดากะเป็นคนที่โหดเหี้ยม
ต่อมาเมื่อคดีฆาตกรรมของโนโนงุจิถูกตำรวจเปิดโปง จึงลากไปสู่แรงจูงใจในการฆ่า
โนโนงุจิเคยมีความสัมพันธ์ลับกับฮัตสึมิอดีตภรรยาของฮิดากะ พวกเขาถูกฮิดากะจับได้และถ่ายวิดีโอไว้
โนโนงุจิจึงถูกบีบบังคับให้เป็นนักเขียนเงาของฮิดากะมาตลอดเจ็ดปี
หนังสือส่วนใหญ่ของฮิดากะที่ตีพิมพ์อยู่ตอนนี้ล้วนเป็นผลงานของโนโนงุจิ
ภาพลักษณ์ที่ทั้งเสแสร้งและน่ากลัวของฮิดากะจึงถูกสร้างขึ้น
เมื่อผู้อ่านถูกโน้มน้าวจากอคติแรกที่ได้รับ จึงมีภาพจำที่ถูกกำหนดไว้แล้วเกี่ยวกับตัวละครนี้
แต่แล้วช่วงท้ายเรื่อง จู่ๆ มุมมองการเล่าเรื่องก็เปลี่ยนจากบันทึกของโนโนงุจิมาเป็นบันทึกคดีของตำรวจคางะ
แท้จริงบันทึกของโนโนงุจินั้นจงใจเขียนขึ้นให้ตำรวจอ่าน หลักฐานที่ทิ้งไว้ก็ล้วนถูกจัดฉากไว้ล่วงหน้า!
ความสัมพันธ์ลับกับฮัตสึมิก็เป็นเรื่องโกหกทั้งเพ!
แม้แต่หนังสือที่ฮิดากะตีพิมพ์ก็ไม่ได้เขียนโดยโนโนงุจิ!
แม้แต่แมวก็ไม่ได้ถูกฮิดากะฆ่า!
โนโนงุจิโกหกทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบ!
เนื่องจากบันทึกของโนโนงุจิถูกเขียนขึ้นด้วยน้ำเสียงอบอุ่นอ่อนโยน สะท้อนอารมณ์ ทำให้ช่วงแรกเขาหลอกตำรวจได้อย่างแนบเนียน
แล
