โจวต่างแย่งตัวกัน ยอมตกลงร่วมงานกับเสินฮว่าทันที
หน้าตาของประธานใหม่คนนี้ใหญ่โตขนาดไหนกันนะ!
ด้วยชื่อเสียงของปู่เย่จวินจี๋ในวงการสิ่งพิมพ์ ทำให้ทั้งสำนักพิมพ์เสินฮว่าตั้งแต่ล่างถึงบนล้วนปลื้มปีติดีใจ!
ทำให้แม้แต่หลินจือไป๋ ประธานหนุ่มหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้ามาก็เริ่มมีบารมีในบริษัทแล้ว!
เมื่อมีบารมีก็ย่อมมีสิทธิ์วางมาดของการเป็นนายใหญ่ ยิ่งได้ข่าวว่าเป็นหลานชายคนเล็กของประธานใหญ่ ทายาทตระกูลร่ำรวยแบบนี้ไม่หยิ่งผยองสิแปลก
“ถ้าพิมพ์รอบแรกสิบล้านเล่ม” หลินจือไป๋ถาม “จะจัดอยู่ระดับไหนในวงการนิยายครับ?”
“สิบอันดับแรกค่ะ!” หัวหน้าฝ่ายจัดพิมพ์ตอบทันที “นิยายของปู่เย่จวินจี๋ตอนนี้อิทธิพลติดสิบอันดับแรกของตลาดค่ะ!”
สิบอันดับแรก?
หลินจือไป๋คิดว่าตนเองหูฝาดไป “นี่คน… คนที่ผมดึงตัวมาเจ๋งขนาดนี้เลยเหรอ?”
ที่แท้ตัวตนนักเขียนของฉันก็เทพขนาดนี้แล้วเหรอ?
“จะว่ายังไงดีล่ะคะ” หัวหน้าฝ่ายจัดพิมพ์ยิ้ม “กรณีของปู่เย่จวินจี๋ไม่เหมือนกับนักเขียนชื่อดังคนอื่นค่ะ”
ไม่เหมือน?
หลินจือไป๋ครุ่นคิด “เพราะสถานะคนเขียนบทใช่ไหมครับ?”
หัวหน้าฝ่ายจัดพิมพ์พยักหน้า “ถ้าวัดกันแค่จำนวนนักอ่านแฟนหนังสือ ความจริงแล้วจำนวนแฟนหนังสือของปู่เย่จวินจี๋เทียบกับนักเขียนที่ติดสิบอันดับแรกในแง่ของอิทธิพลในตลาดยังถือว่าน้อยมากค่ะ
แต่เพราะปู่เย่จวินจี๋ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ในฐานะคนเขียนบทละคร เขาเลยมีฐานแฟนคลับละครมหาศาล
แฟนละครเหล
