าสตร์ นิยายรัก ฯลฯ ดังนั้นบรรณาธิการแผนกยอดนิยมเหล่านี้จึงมีอำนาจไม่น้อยในสำนักพิมพ์
หลังจับมือกับทุกคนในฐานะประธานคนใหม่เสร็จ รองประธานหลัวต่าก็นำหลินจือไปขึ้นไปชั้นบน
ชั้นแปดเป็นห้องประชุมผู้บริหารของสำนักพิมพ์ หลินจือไปเข้าห้องประชุมแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ประธานตรงปลายโต๊ะ จากนั้นทุกคนจึงนั่งตาม
“ผมเพิ่งมารับตำแหน่งใหม่ การทำงานต่อจากนี้ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”
“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับๆ…”
ทุกคนถ่อมตัวตามมารยาทแต่ในใจก็ประเมินนิสัยใจคอของประธานใหม่อย่างเงียบๆ
จากนั้นเข้าสู่วาระประชุมเพื่อให้หลินจือไปในฐานะประธานคนใหม่เข้าใจภาพรวมของสำนักพิมพ์
จริงๆ หลินจือไปทำการบ้านมาล่วงหน้าแล้วแต่ยังทำท่าตั้งใจฟังอย่างเต็มที่ จะให้คนอื่นมองว่าตนเป็นคุณชายมาเดินสายรับตำแหน่งสวยๆ ไม่ได้ แม้จะรู้ดีว่าคนพวกนี้แค่ทำตัวสุภาพต่อหน้าแต่ในใจอาจไม่ได้นับถือเขาสักเท่าไหร่
การประชุมครั้งแรกที่ประธานคนใหม่เข้าร่วมจบลงด้วยแต่ละคนต่างมีความคิดในใจ
พอเลิกประชุม หลินจือไปเอ่ยขึ้นว่า“หัวหน้าบรรณาธิการแผนกนิยายสืบสวนอยู่ก่อนครับ”
หัวหน้าบรรณาธิการแผนกสืบสวนชะงัก เงยหน้ามองรองประธานหลัวต่าโดยไม่รู้ตัว
ใบหน้าหลัวต่าฉายแววพอใจวูบหนึ่งแต่ปากกลับเอ็ดว่า“มองผมทำไม…”
หัวหน้าบรรณาธิการแผนกสืบสวนจึงต้องอยู่ย่างเสียไม่ได้
หลินจือไปมองแผ่นหลังหลัวต่าแล้วเผยยิ้มมีนัยบางอย่างก่อนพูดขึ้นว่า
“หัวหน้าบรรณาธิการหวังกับรองประธานนี่สน
