ธรรมดา เมื่อความแปลกใหม่จางไป เพดานของวาไรตี้นี้ก็ขึ้นอยู่กับฟอร์มของศิลปินที่เข้าร่วมเป็นหลัก ดีที่ซีซันสองย้ายไปออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เสินฮว่า เรตติ้งจึงยังดีอยู่ ดูเหมือนไม่ได้รับผลกระทบจากเสียงวิจารณ์ที่ตกลงเท่าไหร่
ขณะกำลังอ่านข่าวอยู่นั้น หลินจือไปได้รับสายจากซูฉาน เธอเปิดบทสนทนาด้วยคำถามว่า“คุณมีหุ้นคุนเผิงได้ยังไง?”ในเมื่อทั้งคู่ต่างก็ได้รับการผลักดันจากคุนเผิงเหมือนกัน แต่ทำไมหลินจือไปถึงได้รับสิทธิประโยชน์ดีกว่าตัวเธอขนาดนี้ล่ะ?หลินจือไปตอบด้วยรอยยิ้ม “ก็เพราะผมใช้ตัวตนแฝงฉู่ฉือทำงานให้คุนเผิงอยู่น่ะสิ”“อย่างนี้นี่เอง” ซูฉานดูจะเห็นว่านี่เป็นคำอธิบายที่ฟังขึ้นอยู่บ้าง เพราะเธอเองไม่สามารถปลอมตัวทำงานให้คุนเผิงอย่างหลินจือไปได้
“แล้วที่เจียงเฉิงบอกว่าคุณรู้จักจวินหลินกับปู่เยโหวมันยังไงกันแน่…” เธอดูรายการที่เจียงเฉิงไปออกมาแล้ว“ยังไงผมก็เป็นคนแรกที่คุนเผิงเลือกสนับสนุน แต่คุณอย่าพยายามสืบเรื่องสองคนนั้นเลย”ผู้หญิงคนนี้ฉลาดหัวไว หลินจือไปไม่อยากเปิดเผยอะไรมาก ซูฉานก็ไม่ได้ซักต่อ แค่ดูเศร้าลงเล็กน้อย กล่าวด้วยเสียงแผ่วว่า“คุณปู่ของฉันอาจจะไม่ไหวแล้ว ช่วงนี้การแย่งชิงอำนาจในบริษัทก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ…”“ผมเข้าใจความหมายคุณ” หลินจือไปปลอบสองสามคำก่อนเสริมว่า “เดี๋ยวผมจะช่วยพูดถึงคุณดีๆ ให้เจียงเฉิงฟังนะ”“พวกเราเป็นพันธมิตรกันใช่ไหม?” ซูฉานถาม“แน่นอนอยู่แล้ว” หลินจือไปกล่าวยิ้
