มๆ “สมาพันธ์คนตกอับ”
ในวงการก็ลือกันมานานแล้วว่าท่านประธานเทียนกวงสุขภาพแย่ลงเรื่อยๆ ตอนนี้ซูฉานเองยังพูดแบบนี้ หลินจือไปก็เดาว่าสถานการณ์คงหนักจริงๆ ดูแล้วคงต้องเสริมแรงหนุนให้มาก เพื่อที่เธอจะได้มีอำนาจต่อรองในบริษัทมากขึ้น ประจวบเหมาะหลินจือไปเองก็คิดจะเสนอรายการวาไรตี้ใหม่ให้ซูฉานอยู่แล้ว พอวางสายก็ติดต่อระบบเพื่อสั่งทำรายการทันที
“ติ้งต่อง” เสียงของเฟยหงดังขึ้น“ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับรายการวาไรตี้ ‘ปาป้าไปไหน’ (Where Are We Going, Dad?)”
หา? เป็นรายการวาไรตี้นี้?นี่คือเรียลลิตี้วาไรตี้แรกของบลูสตาร์เหรอ?เพราะหลินจือไปเคยศึกษารายการวาไรตี้ของบลูสตาร์มาก่อน รู้ดีว่าโลกนี้ยังไม่มีเรียลลิตี้โชว์แบบนี้ อาจจะเคยมีบ้างแต่หลินจือไปไม่พบข้อมูล อย่างน้อยก็ถือว่าวงการยังไม่ตื่นตัวเรื่องตลาดเรียลลิตี้โชว์ ไม่เหมือนชาติที่แล้วที่เรียลลิตี้ผุดกันเป็นดอกเห็ดจนผู้ชมตาลายเลือกไม่ถูก นี่คือบลูโอเชียนอีกแห่ง หลินจือไปเผยรอยยิ้ม รีบลงมือเขียนแผนงานทันที คืนนี้เองแผนงานเสร็จเรียบร้อย หลินจือไปส่งไฟล์ให้เจียงเฉิงฝากเขาส่งให้ซูฉาน
“ปาป้าไปไหน?” เจียงเฉิงพูดอย่างลืมตัว พูดจบก็รู้สึกแปลกๆ ดีที่หลินจือไปไม่ได้ใส่ใจอะไร
หลังจากรับแผนรายการวาไรตี้ไป เจียงเฉิงก็พูดเรื่องอื่นต่อ“เจ้านายครับ ตอนนี้เงินในบัญชีเรามีเยอะขึ้นแล้ว มีโปรเจ็กต์ลงทุนอย่างหนึ่งไม่รู้ว่าคุณสนใจไหม?”“ลงทุนอะไรครับ?”“มีบริษัทเกมชื่
