พราะหลินจือไปมีนิสัยชอบออกกำลังกาย
ไม่ว่าจะว่างหรือไม่ว่างก็มักจะออกไปวิ่ง
วิ่งผ่านซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่ง เสียงเพลงที่คุ้นเคยก็ดังเข้ามาในหู:
“ขอให้หญิงสาวทั่วหล้าได้พบชายดี รักกันมั่นคง อยู่เคียงข้างกันตลอดไป…”
วิ่งผ่านร้านเสื้อผ้าแห่งหนึ่ง:
“ขอให้เด็กน้อยทั่วหล้าฉลาดล้ำเกินใคร ปราดเปรื่องสดใสเปี่ยมปัญญา…”
แล้ววิ่งผ่านร้านชานมแห่งหนึ่ง:
“ขอให้คุณป้าที่เคารพวิ่งครบสามสิบหกรอบ หายใจไม่หอบ ใบหน้าผ่องใสไม่เปลี่ยน…”
เอาเถอะ ตอนวิ่งออกไปเจอเพลงนี้ยังพอเข้าใจได้ แต่พอกลับมาทางเดิมหูของเขาก็ยังได้ยินเพลงนี้อีก!
“ขอให้คุณลุงสามค้าขายร่ำรวยเลื่องชื่อ เงินทองหลั่งไหลมา อยูคฤหาสน์หลังใหญ่…”
บ้าเอ๊ย! พวกนายไม่คิดจะเปลี่ยนเพลงกันบ้างเหรอ? นี่วนมากี่รอบแล้วเนี่ย?
ในที่สุดหลินจือไปก็เข้าใจความรู้สึกของพี่สาว คล้ายถูกพาย้อนกลับไปยังชาติที่แล้ว
ซึ่งทุกเทศกาลตรุษจีนซูเปอร์มาร์เก็ตก็จะเปิดเพลงนี้กันอย่างบ้าคลั่ง และฉากแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ในซูเฉิงเท่านั้น
ซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่งในเจียเฉิง:“เดินเฉิดฉายสง่าผ่าเผย ความสุขคอยเคียงขจัดเคราะห์ภัย ขอให้ร่ำรวยเงินทอง อวยพรกึกก้องยิ่งใหญ่”
ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในซานเฉิง:“สิ่งดีๆ เชิญเข้ามา สิ่งไม่ดีเชิญถอยไป สุภาพเกินไปใครก็ไม่ตำหนิ”
ร้านเสื้อผ้าราคาย่อมเยาแห่งหนึ่งในกังเฉิง:“ฉันขออวยพรให้คุณร่ำรวย ขออวยพรให้คุณสดใส”
แม้แต่ลานกว้างบางแห่งก็ยัง:“ขอให้ทุ
