เก้าคน ฉันเป็นคนของเทียนกวงจะโน้มน้าวได้สักคนก็ยากแล้วค่ะ บุญคุณนี้ต่อไปฉันก็ยังต้องใช้คืน”
“ก็ได้ครับ” เจียงเฉิงก็รู้ดีว่าหนึ่งเสียงนี้มีค่ามาก เพราะอย่างไรทั้งหมดก็มีแค่เก้าเสียง
“ฉันมีข้อเสนอค่ะ” ซูฉานเห็นเจียงเฉิงยังลังเลจึงกล่าวว่า
“หัวหน้าทีมเพลงที่หกของเสินฮว่า พอจะนับได้ว่าเป็นคนของหลินชุน”
“แต่ลูกชายของเขากลับทำงานอยู่ในแผนกที่อยู่ในความดูแลของหลินเซี่ย บางทีคุณอาจเริ่มจากจุดนี้ได้”
“คุณหมายความว่า…”
“หลินชุนมีอิทธิพลมากกว่า ส่วนหลินเซี่ยก็ดูด้อยกว่าอยู่นิดหน่อย ทั้งคู่ต่างอยากให้คนของตัวเองได้ตำแหน่ง”
“แบ่งเสียง?” เจียงเฉิงเข้าใจสิ่งที่ซูฉานสื่อทันที
ในการชิงตำแหน่งครั้งนี้ ผู้ถือความได้เปรียบสูงสุดคือหลินชุน ผู้จัดการใหญ่เสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์
รองลงมาคือหลินเซี่ย แม้ไม่อยากยอมรับแต่ฝ่ายหลินจือไปมีความหวังริบหรี่
“ถ้ามีใครคว้าห้าเสียงได้ เขาจะยืนเหนือใครทั้งหมด ดังนั้นต้องกระจายคะแนนคุณให้บางคนโหวตเวินเลี่ยง”
“แน่นอนว่าต้องมีบางคนที่ไม่ยอมอยู่แล้ว แต่ถ้าคุณให้ในกลุ่มนั้นสักหนึ่งหรือสองคนเปลี่ยนใจไปโหวตให้คนของหลินเซี่ยล่ะ”
ซูฉานกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
เจียงเฉิงครุ่นคิด “ถ้าเสียงของหลินชุนกับหลินเซี่ยกระจายมากพอ คนละสามเสียงกับสองเสียง”
“เวินเลี่ยงได้แค่สี่เสียงก็ชนะแล้ว นั่นคือสถานการณ์ในอุดมคติที่สุด”
เวินเลี่ยงมีสองเสียงแล้ว หนึ่งเสียงมาจากหลินซี อีกเสียงเป็นคะแนนที่ซูฉานช
