ันอย่างรุนแรงหลินจือไปไม่พูดอะไรแต่เข้าใจความหมายของคุณปู่
ทันทีที่คำว่า ‘สมองซีกซ้าย’ ดังออกจากปากคุณปู่อากาศภายในห้องก็พลันเย็นลงหลายองศาสายตาของหลินกงที่ดุดันราวกับจะกินคนกลับจำต้องก้มหน้าลงอย่างเสียไม่ได้
สมองซีกซ้ายเหอะๆ… นี่คือวิธีจัดการของคุณปู่สินะ?
ในตอนนั้นหลินจือไปถูกทำร้ายที่สมองซีกซ้าย ส่วนพี่ชายลูกพี่ลูกน้องที่ลงมือ คุณปู่เพียงแค่ลงโทษทางกายไม่แรงนักแต่วันนี้หลินจือไปเป็นฝ่ายลงมือกับพี่ลูกพี่ลูกน้องก่อนแต่คุณปู่กลับรื้ออดีตขึ้นมาชี้กรอบตัดสินเรื่องนี้ไว้แล้ว
“พวกนายถือว่าหายกันแล้ว”
หลินเจามู่เอ่ยประโยคนี้พลางยิ้มออกมาแล้วหันหลังเดินจากไปเพียงแต่แผ่นหลังกลับดูสั่นไหวเล็กน้อย
เขาเหนื่อยแล้ว
ไม่… ไม่หายกันหรอก!หลินกงร่างกายสั่นเทา หลินจือไปหันมองแผ่นหลังคุณปู่ด้วยแววตาสงบนิ่งจริงๆ เขาคาดเดาผลลัพธ์นี้ไว้ตั้งแต่ตอนที่ลงมือแล้ว หลินจือไปใช้ความรู้สึกผิดของคุณปู่ที่มีต่อเขาบางทีคุณปู่ก็อาจจะมองเกมของเขาออกแล้วแต่…
ใช่ยังไม่หายกันหรอก
