องไลฟ์ของอูฉือทำให้คนจำนวนมากติดใจรูปแบบนี้
ตอนนี้ทุกคนอยากเห็นอูฉือเสียหน้า
“ขอลา!”
หลินจือไปก็เล่นด้วย ยกมือคารวะใส่กล้อง
ทำท่าเหมือนจะกดปิดไลฟ์อย่างอับอายไปเดี๋ยวนั้น
ผู้ชมหัวเราะครืน คนสายฮาเหมือนจะรู้สึกว่าหัวข้อของตนสุดโต่งไปหน่อย
เรื่องที่ตนเล่าดูจะใช้เป็นวัตถุดิบแต่งเพลงไม่ได้
‘ผมแค่รู้สึกอินนิดหน่อยน่ะครับ อาจารย์อูฉือทำเป็นไม่ได้ยินแล้วกันนะครับ’
‘ร้องอะไรก็ได้ แค่คุณร้องพวกเราก็ชอบฟังหมดละครับ’
กวนไม่เบาเลย
หลินจือไปยกมือกุมขมับ ที่จริงกำลังแลกเพลงกับระบบอย่างเงียบๆ
แกล้งนิ่งเงียบไปสิบกว่าวินาที แล้วจู่ๆ ก็เอ่ยว่า
“รอผมสักครู่นะครับ”
พูดจบหลินจือไปก็เริ่มเขียนเพลง
ผู้ชมเห็นท่าทีจริงจังของหลินจือไปต่างก็อึ้งไปชั่วขณะ
แต่หลังจากนั้นทุกคนก็ยิ่งตลกกันใหญ่ นี่มันไม่ใช่วัตถุดิบทำเพลงสักหน่อยนี่นา!
‘เห้ย!’
‘ยังทำเก๊กอีก’
‘ของแบบนี้จะแต่งยังไง?’
‘ชื่อเพลง “เคราะห์คุกตะราง” เหรอ?’
‘ชื่อเพลง “กฎหมายออนแอร์”’
‘ฮาตาย’
‘เขากะจะแต่งมันจริงๆ ด้วย!’
หลินจือไปเอาแต่เขียนไม่พูดจา แต่ผู้ชมในไลฟ์ไม่เบื่อเลยสักนิด
พากันคุยในแชทสนุกสนานเฮฮา ทันใดนั้นหลินจือไปวางปากกาลง
เดินไปหยิบเอ้อร์หูที่มุมห้อง
เครื่องดนตรีที่เขาเล่นได้มีไม่กี่อย่าง ที่ถนัดที่สุดคือเปียโนกับกีตาร์
อิเล็กโทนก็พอได้บางส่วน เอ้อร์หูนี้ฝีมือครึ่งๆ กลางๆ แต่ใช้หลอกผู้ชมทั่วไปในไลฟ์ก็คงพอไหว
แต่งออกมาจริงๆ เหรอ?
ผู้ชมเห็นอูฉือหย
