นคนครอบครัวเดียวกัน เป็นเรื่องสมควรทำอยู่แล้ว ข้ากลับห้องก่อนนะ” ครั้นกล่าวจบ หลิ่วซื่อก็รีบร้อนเดินกลับห้องตัวเอง
หลินซื่อตรวจดูของที่อยู่ในหม้อเล็กน้อย จากนั้นก็หาถาดมาใส่แล้วยกออกไปข้างนอก “ท่านแม่ พวกพี่สะใภ้ใหญ่เหลืออาหารเย็นไว้ให้เจ้าค่ะ พวกเรารีบกินกันเถอะ”
“ได้กินข้าวเสียที ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว” จูซื่อกับจูอู่ที่หิ้วท้องหิวรออยู่เหมือนกันไม่จำเป็นต้องให้เรียกก็เข้ามาช่วยจัดโต๊ะอาหารและเตรียมตัวกินข้าวทันที
ช่วงฤดูเพาะปลูก อาหารของครอบครัวสกุลจูยังคงบริบูรณ์เช่นเคย นอกจากมีข้าวสวยแล้วยังมีเนื้อมีปลา รับประกันได้ว่าล้วนแต่เป็นสิ่งที่ช่วยให้อิ่มท้องได้อย่างแน่นอน
