เตือนเข้าไป หลินหลิวก็เห็นชื่อเพลงใหม่ที่ไปตี้แต่งให้หลินอีอี
“เพลงควงต้นหอม?” ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืนตรง หัวใจของหลินหลิวสั่นเล็กน้อย
เธอสูดหายใจลึกแล้วกดเปิดเพลง:
ชื่อเพลง: เพลงควงต้นหอมเนื้อร้อง: ไปตี้ / ทำนอง: ไปตี้
ข้อมูลเพลงปรากฏตรงหน้าหลินหลิว พร้อมเสียงดนตรีที่ดังขึ้น
ไม่กี่นาทีต่อมาหลินหลิวถึงกับนิ่งอึ้ง ในหูมีแต่ทํานองวนลูปล้างสมองซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุด
ประหนึ่งเย้ยหยันว่าความคาดหวังของเธอมันโง่แค่ไหน นี่คือเพลงที่ล้มเวยเซียนเฉียงได้อย่างนั้นเหรอ?
คาวาอี้… โลกอนิเมะ… โคตรอินติดหู…
ถ้าจะให้พูดว่าการสร้างสรรค์เพลงนี้มีชั้นเชิงสูงแค่ไหน หลินหลิวคงไม่อยากยอมรับ
ถึงอย่างไรเธอก็เป็นหนึ่งในหัวหน้าทีมเพลง มีมุมมองเฉพาะตัวต่อดนตรี
แต่เรื่องหนึ่งที่หลินหลิวต้องยอมรับคือเพลงนี้เข้ากับหลินอีอีมากเหลือเกิน!
การจับคู่นี้เหมือนเกิดปฏิกิริยาเคมีบางอย่างที่น่ากลัวที่สุด
“เพลงขยะ!” หลินหลิวสบถด่าแล้วปิดเพลงทันที
อุตส่าห์อดหลับอดนอนมาถึงเวลานี้ด้วยความคาดหวัง สุดท้ายกลับได้ผลลัพธ์เจ้าเล่ห์แบบนี้
อารมณ์ของหลินหลิวย่ำแย่ถึงขีดสุด หลับตาล้มตัวลงนอนบนเตียง
แต่แล้วคืนนั้นเธอกลับพลิกตัวไปมา ทำอย่างไรก็นอนไม่หลับ
ทั้งที่ก่อนหน้านี้ง่วงจนแทบทนไม่ไหว ราวกับถูกติดตั้งสวิตช์เครื่องเล่นเพลงในสมองที่เปิดวนเสียงเพลงว่า:
“อาลาชาชา… ไออา ไออา…”“ลิงลาบาลีกังติงกังติงกังตัว บาบาลี่บาบาบาลิ…”“อูอิ อูอิ อะ อะ อะ อะ
