ทีมเพลงที่สามของเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หลินหลิวที่ไม่อิ่มมานานวันนี้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ หัวเราะเยาะแล้วเอ่ยว่า
“อูฉือประกาศว่าจะเล็งโจมตีทีมเพลงที่สามแห่งเสินฮว่าของเรา อูฉือคงคิดไม่ถึงว่าเพลงใหม่ของทีมสามเราจะได้พ่อเพลงเวยเซียนเฉียงลงมือ”
“และให้นักร้องเสมือนหลินอีอีขับร้อง ชุดทีมระดับนี้ต่อให้ราชาเพลงหรือราชินีเพลงก็ยังต้องหลีกให้ แล้วอูฉือนับเป็นตัวอะไรกัน!”
ข้างกายหลินหลิว รองหัวหน้าทีมยิ้มแป้นกล่าวว่า
“ก็เพราะบารมีหัวหน้านั่นแหละถึงเชิญพ่อเพลงเวยเซียนเฉียงมาได้”
“อาจารย์เวยเซียนเฉียงทำแต่เพลงซิมโฟนีมาตลอด หลายปีมานี้แทบไม่ได้แต่งเพลงเลยนะครับ”
“ไม่ใช่เรื่องบารมีฉันหรอก”
หลินหลิวกล่าว “แค่อาจารย์เวยเซียนเฉียงชอบลองแนวเพลงใหม่ๆ เท่านั้น”
“สมัยก่อนเขาแต่งมาหมดทุกแนวแล้ว เว้นก็แต่แนวเพลงอนิเมะ คราวนี้เลยอยากลองดู ไหนๆ ตอนนี้ตลาดเพลงอนิเมะก็กำลังโตขึ้นเรื่อยๆ”
“แต่ยังไงก็เป็นพ่อเพลงอยู่ดี!”
รองหัวหน้าทีมประจบประแจงออกนอกหน้า
“พ่อเพลงลงมือ ต่อให้เป็นการลองแต่งเพลงอนิเมะครั้งแรกก็ต้องทำให้ได้ดีแน่”
“ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เราแทบไม่มีคู่แข่ง เท่าที่ผมรู้พอแต่ละทีมรู้ว่าอาจารย์เวยเซียนเฉียงจะลงสนาม ก็ถอนตัวจากการแข่งขันภายในทันที”
“ทุกคนรู้ดีถึงความห่างชั้นระหว่างตัวเองกับพ่อเพลง”
หลินหลิวไม่พูดอะไร แต่เธอคิดว่ารองหัวหน้าพูดไม่ผิด เมื่อพ่อเพลงเวยเซียนเฉียงลงมือด้วยตัวเอง ชัยชนะศึกภายในขอ
