ย งั้นเราก็แค่ลอกมาใช้ตรงๆ เลยสิคะ”“พระเอกนางเอกต่างก็เป็นดาราแถวหน้าเหมือนกัน แล้วก็รักกันเพราะสินค้า”“ไม่ต้องกลัวว่าจะมีคนหาว่าลอกเลียนแบบ เพราะเราแค่ยืมไอเดียคล้ายกันนิดๆ หน่อยๆ ก็ถือว่าไม่มีอะไร”“แถมเรายังปั่นข่าวฉาวของพระนางเข้าไปอีก ประหยัดค่าสร้างสรรค์โฆษณาไปได้เยอะเลย ทั้งหมดนี้เป็นความดีความชอบของผู้จัดการหลินเลยนะคะ!”
“สุดท้ายก็สู้โฆษณาช็อกโกแลตนั่นไม่ได้อยู่ดี”หลินกงยังถือว่ามีสติพอจะรู้ว่าโฆษณานี้เทียบกับของช็อกโกแลตหลานฝูไม่ได้เลยเพราะเขาแค่เลียนแบบเปลือกนอก ไม่ได้จับจุดสำคัญของความเนียนนุ่มในโฆษณานั้น
แต่ช่องว่างก็คงไม่ได้ห่างกันมากนัก เพราะอย่างน้อยก็มีนักแสดงระดับแถวหน้า ผูกสินค้าเข้ากับความรักและยังมีธีมความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงครบถ้วนทุกองค์ประกอบโฆษณาน่ะ สุดท้ายก็แค่ใช้กระแสดาราในการโปรโมตสินค้าเท่านั้นเอง
เวลานี้เลขาได้รับสายโทรศัพท์สายหนึ่ง หลังจากวางสายก็รีบเตือนหลินกงว่า“เพิ่งได้ข่าวมาค่ะ ทางเชียนเวยกั่วหยวนก็กำลังถ่ายโฆษณาชิ้นใหม่เหมือนกัน คาดว่าคงจะตั้งใจมาแข่งกับเรา”
“อืม” หลินกงไม่แปลกใจ เชียนเวยกั่วหยวนกับฉีเลอกั่วจือเป็นคู่แข่งกัน“ฝั่งนั้นมีคนของเรา ฝั่งเราก็ต้องมีคนของเขาเหมือนกัน แล้วพวกเขาให้ใครมาเป็นพรีเซนเตอร์ล่ะ?”
“ยังไม่ทราบค่ะ” เลขาก็รู้สึกแปลกใจเหมือนกันตามปกติแล้วเรื่องที่เชียนเวยกั่วหยวนจะหาคนมาเป็นพรีเซนเตอร์ ไม่น่าจะปิดเงียบได้ขนาดนี้ ทำไม
