บับของปู่เยโหวอย่างคลาสสิก’‘เขาใช้เหล่าตัวละครคนดีมาสร้างสถานการณ์ที่อึดอัด และใช้วมุมที่ทึบๆ เหล่านั้นมาหล่อหลอมเป็นสิ่งที่คมกริบ’—“หนังสือพิมพ์วรรณกรรม”
‘ผลงานเล่มใหม่ ‘ความลับ’ ของปู่เยโหวใช้เทคนิคแบบนักเขียนบทภาพยนตร์’‘เปลี่ยนแนวคิดชายขอบให้กลายเป็นประเด็นกระแสหลัก อีกทั้งสถานการณ์ที่สุดโต่งกับช่องว่างของจินตนาการก็ถูกปู่เยโหวเล่าออกมาให้ดูสมจริงจนน่าตกใจเสียแทบหาช่องโหวใดๆ ไม่พบเลย’—“หนังสือพิมพ์วาทกรรมฉินโจว”
‘สำหรับ ‘ความลับ’ สิ่งที่พระเอกต้องเผชิญไม่ใช่แค่ความลับ’‘เพราะยามอยู่เบื้องหน้าความรัก มนุษย์อาจรู้สึกว่าตนสามารถต่อต้านโลกทั้งใบ หรือเข้าใจผิดว่าตนทำได้’‘แต่โลกไม่เคยแยแสความลับของคุณ สุดท้ายแล้วสิ่งที่ตั้งท่าประจันหน้าคุณจริงๆ คือหัวใจของตัวคุณเอง’—“นักเขียนนวนิยาย”
“ความลับ’ ของปู่เยโหวคือเรื่องราวการคืนชีพในร่างอื่นที่น่าเศร้าโศก’‘เป็นนิยายที่คุณยิ่งอ่านจะยิ่งรู้สึกอึดอัดบีบคั้น แม้แต่ช่วงเวลาปล่อยวางในตอนสุดท้ายก็ยังเต็มไปด้วยความจำยอมแสนขมขื่น’—“ข่าวนวนิยายด่วน”
ตามปกติสื่อวงการวรรณกรรมส่วนใหญ่มักจะเว้นพื้นที่ไว้ให้แค่กับนักเขียนเบอร์ใหญ่เท่านั้นและตอนนี้ปู่เยโหวก็จัดว่าเป็นนักเขียนเบอร์ใหญ่ไปเรียบร้อยแน่นอนว่าส่วนหนึ่งก็เพราะ ‘ความลับ’ เล่มนี้เองก็มีประเด็นทางศีลธรรมตั้งแต่แกนเรื่องพูดง่ายๆ ก็คือหนังสือเล่มนี้มีจุดขายที่จัดจ้านมาก!
และเมื่อนักเขียนเปลี่ยนสายมาเป็
