้วมองกานอี้เซียนอยู่หลายที
เพิ่งจะพบหน้าเมื่อหลายวันก่อน วันนี้ก็จงใจหาเหตุมาพบ เขาจะขยันเกินไปแล้วหรือไม่?
มีกานอี้เซียนช่วยนำทาง การหาถั่วเหลืองจึงง่ายขึ้นมาก
แลเห็นต้นถั่วเหลืองขึ้นแน่นขนัด ไม่แพ้ปีก่อนเลยสักนิด
“ท่านแม่ มีเยอะจริง ๆ คงได้ขนกันหลายรอบแน่ขอรับ” จูซื่อยิ้มระรื่นหน้าตาชื่นบาน
ถั่วเหลืองเป็นวัตถุดิบสำคัญในการทำเต้าหู้และซีอิ๊ว คราวก่อนเพียงนำมาทดลองทำซีอิ๊วอยู่ไม่กี่ครั้ง ที่เหลือล้วนนำไปทำเต้าหู้สำหรับขายทั้งหมด
ถั่วเหลืองปริมาณเท่านั้น พอถึงตอนท้ายค่อยพบว่าไม่พอใช้เลยสักนิด
ด้วยเหตุนี้ ช่วงหลัง ๆ คนสกุลจูจึงไม่ได้ทำเต้าหู้บ่อยเหมือนเดิมอีก แต่เว้นหลายวันค่อยทำสักครั้ง ถั่วเหลืองชุดสุดท้ายถูกใช้หมดไปตั้งแต่ช่วงเก็บเกี่ยว คนที่มาซื้อช้าหน่อยก็ไม่ทันเสียแล้ว
โชคดีที่หลังจากนั้นยังมีเส้นมันเทศและขนมเปี๊ยะมันเทศมาทดแทน การค้าของครอบครัวจึงไม่ได้ซบเซาไปเสียทีเดียว
“ข้าเห็นแล้ว พรุ่งนี้เช้าพวกเราค่อยขึ้นเขามาเก็บ” เย่อวี๋หรานพูด
ความจริงแล้วมาเก็บเอาป่านนี้ ต้นถั่วเหลืองเริ่มจะแห้งเหี่ยวไปบ้างแล้ว
ฝักถั่วบางส่วนปริแตก เมล็ดถั่วร่วงหล่นลงพื้น
แต่ก็ช่วยไม่ได้ ก่อนหน้านี้ต้องเกี่ยวข้าวและปลูกมันเทศ ทุกคนยังยุ่งกันอยู่ ได้แต่เลื่อนแล้วเลื่อนอีก สุดท้ายค่อยมาเก็บเอาตอนนี้
คนทั้งสองยืนยันตำแหน่งแล้วก็กล่าวลากับกานอี้เซียน จากนั้นจึงลงจากเขา
กานอี้เซียนผู้น่าสงสาร ยังไม่ทันได้พ
