้างไหม ผมก็บอกไปว่าขอพิจารณาดูก่อน”
“อืม”
หลินจือไปครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยว่า
“ก่อนอื่นให้เขาทุ่มเททำ I Am a Singer ซีซันสองให้สำเร็จ แล้วหลังจากนั้นผมค่อยให้วาไรตี้ใหม่กับเขาครับ”
เจียงเฉิงกล่าว “ผมก็คิดแบบนั้นครับ”
หลินจือไปยิ้ม “หลินกงติดต่อมาขอร่วมงานกับพี่ใช่ไหม?”
ได้ยินดังนั้น เจียงเฉิงก็ยิ้มตาม
“ผมกำลังจะบอกเรื่องนี้กับเจ้านายเลยครับ หลินกงอยากให้คุนเผิงของพวกเราทำแผนโฆษณาให้ ในมือเขามีอยู่สามแบรนด์ แบรนด์น้ำผลไม้ แบรนด์ชานม และแบรนด์หมากฝรั่งครับ”
อาณาจักรธุรกิจของเสินฮว่ากรุ๊ปนั้นกว้างขวางอย่างยิ่ง นอกจากธุรกิจบันเทิงแล้ว บริษัทยังมีการลงทุนในด้านของเล่นและอาหารอีกไม่น้อย แบรนด์หลายแห่งที่หลินกงดูแล คือธุรกิจที่ปู่ซื้อไว้เมื่อหลายปีก่อน และสังกัดอยู่ในเครือเสินฮว่ากรุ๊ป
“หยอกเขาหน่อยดีไหมครับ?”
เจียงเฉิงรู้อยู่แล้วว่าหลินจือไปไม่ลงรอยกับพวกลูกพี่ลูกน้องตระกูลฝ่ายลุง
“ไม่จำเป็นครับ”
หลินจือไปกล่าวว่า
“หาทางเชื่อมสัมพันธ์กับคู่แข่งแบรนด์เหล่านั้นที่อยู่ในมือหลินกงแล้วกันครับ”
เจียงเฉิงผงะ “เจ้านายหมายความว่า…”
หลินจือไปกล่าวเสียงเรียบ
“ทำให้หลินกงปวดหัวสักหน่อย ถือเป็นการเก็บดอกเบี้ยล่วงหน้าก็แล้วกัน”
คุนเผิงค่อยๆ แผสยายปีก
หลินจือไปพร้อมเปิดฉากโจมตีแล้ว
ท่านปู่ชอบตัดสินคนที่ผลงานไม่ใช่เหรอ ถ้าโฆษณาของคู่แข่งโดดเด่นมากพอ ยอดขายของแบรนด์ที่อยู่ในมือหลินกงก็ย่อมได้รับผลกระท
