ตอนที่ 131 การระดมสมองของซูฉาน
“เดี๋ยวก่อน…”
หยิ่นตงหน่วนเห็นหลินจือไปทำท่าไม่ยี่หระก็อดร้อนใจ หมอนี่คงไม่ได้คิดว่าเคยเจอหน้ากันก็จะถือว่ารู้จักกันหรอกใช่ไหม? งานวันนี้ต่อให้พี่ชายนายอย่างหลินเซิ่งเทียนมาเองก็ต้องหลบให้! อย่าให้ถึงตอนนั้นโดนเขาปฏิเสธมาจนหน้าแตกแล้วกัน เพราะอย่างไรหยิ่นตงหน่วนก็รู้จักหลินจือไปดี ในกระดูกของเขาแฝงความหยิ่งทะนงอยู่ไม่น้อย
แต่เธอเรียกหลินจือไปไว้ไม่ทัน ทว่าตอนที่หลินจือไปกำลังเข้าใกล้เจียงเฉิง กลับมีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากข้างๆ
“เสี่ยวไป๋เหรอ?”
หลินจือไปหันไปตามเสียง เห็นว่าคนที่เรียกตนคือหลินกงซึ่งนั่งอยู่บนโซฟาตรงข้ามซูฉาน ตอนนี้กำลังมองตนด้วยสีหน้าแปลกใจ บนใบหน้าคล้ายมีแววดีใจอยู่เล็กน้อย แต่ในแววตากลับซ่อนความเย็นชาไว้ แน่นอนว่าเขาปิดบังมันได้แนบเนียนทีเดียว
“หลินกง” หลินจือไปยิ้มตอบ
สีหน้าหลินกงเปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่อยากเสแสร้งยิ้มอีกต่อไป เอ่ยด้วยสีหน้าเฉยเมยว่า
“หลินกงเป็นชื่อที่แกเรียกได้เหรอ? ฉันเป็นพี่แกนะ”
หลินจือไปยิ้มอีกครั้ง เขาไม่คิดจะเล่นละครร่วมกับหลินกงให้ดูเหมือนพี่น้องรักใคร่กลมเกลียว เพราะเหตุการณ์เมื่อสามปีก่อนที่เกิดขึ้นที่คฤหาสน์ซีเฉิงก็เกี่ยวพันกับอีกฝ่ายโดยตรง เรียกว่าพี่ จะเปลี่ยนอะไรได้? ไม่เรียกว่าพี่ แล้วอีกฝ่ายจะทำอะไรได้?
ความจริงพิสูจน์แล้วว่าหลินกงทำอะไรไม่ได้ นอกจากทำหน้าอับจนหนทางก่อนจะหันไปบอกซูฉานที่มองมาด้วยความสงสัย
