องรู้ว่างานสั่งทำชิ้นนี้เพิ่งจะสั่งให้กองถ่ายส่งไปที่เสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์เมื่อวานนี้เองนะ
ถ้าเป็นเพลงอื่นก็ไม่เท่าไหร่ แต่นี่เป็นเพลงอิมเพรสชั่นเกี่ยวกับจิ๋นซีฮ่องเต้เลยนะ
มีนักแต่งเพลงมากมายที่พยายามแต่งเพลงเกี่ยวกับจิ๋นซีฮ่องเต้
จนถึงขั้นเกาหูเกาหัว คิดจนสมองแทบระเบิดแต่ก็ยังหาทางไม่เจอ ไปตี้กลับแต่งเสร็จภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน?
เป็นไปได้ยังไง? เร็วเกินไปแล้วมั้ง!
แน่นอนว่าความคิดทั้งสองอย่างนี้แค่แวบเข้ามาในใจเพียงชั่วครู่
จากนั้นจางเผยเหิงก็ไม่มีเวลาสนใจ เพราะทางเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์ได้ส่งเพลงมาให้ในอีเมลแล้ว
เดี๋ยวลองฟังดูก็รู้แล้วไม่ใช่เหรอ?
“ขอยืมเวลาอีกห้าร้อยปีจากฟ้า…”
จางเผยเหิงดาวน์โหลดไปพลางจ้องมองชื่อเพลงไปพลาง จู่ๆ ก็รู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างบอกไม่ถูก!
โอ้ เป็นมุมมองที่เฉียบขาดจริงๆ!
จิ๋นซีฮ่องเต้เป็นจักรพรรดิที่เปี่ยมด้วยสติปัญญาและวิสัยทัศน์อันยิ่งใหญ่
ช่วงครึ่งแรกของชีวิตอาจเรียกได้ว่าเกรียงไกรไร้เทียมทาน
แต่ช่วงบั้นปลายกลับหลงใหลไล่ตามความเป็นอมตะจนถอนตัวไม่ขึ้น
ถึงกับเรียกพวกนักเล่นแร่แปรธาตุมาทำยาวิเศษให้
จุดนี้ใครที่พอจะรู้ประวัติศาสตร์ก็จะเข้าใจดี
มองจากมุมนี้ก็สมกับเป็นปฐมจักรพรรดิที่อยาก ‘ขอยืมเวลาอีกห้าร้อยปีจากฟ้า’ เพื่อสานต่ออุดมการณ์อันยิ่งใหญ่ของตนจริงๆ!
“ชื่อเพลงดีมาก!”
ไม่ว่าในแง่คุณภาพการแต่งทำนองจะเป็นอย่างไร อย่างน้อยชื่อเพลงนี้ก็น่าช
