ื่นชม
ไอเดียการสร้างสรรค์ดนตรีของไปตี้ถือว่าดีมาก!
ดาวน์โหลดเสร็จสิ้นแล้ว
ในตอนนี้จางเผยเหิงอยู่ที่บ้านคนเดียว วิตกในใจทั้งกังวลทั้งคาดหวัง เขาขยายหน้าจอแล้วกดเล่นเพลงทันที
เมื่อลองฟัง เสียงอินโทรดังขึ้น
เครื่องดนตรีที่ฮึกเหิมและทรงพลังบรรเลงประสานกัน
ชวนให้นึกถึงการปะทะกันของกองทัพอาชาเหล็กและศาสตราวุธนานาชนิด ดึงผู้ฟังเข้าสู่บรรยากาศบางอย่างในพริบตา
จากนั้น เสียงขับร้องก็ดังขึ้น
เสียงในท่อนแรกนั้นทุ้มลึกแต่นุ่มนวล จางเผยเหิงฟังเพียงครู่เดียวก็จำได้ว่านี่คือเสียงของจางซีหยาง นักร้องในสังกัดเสินฮว่า
เขารู้จักนักร้องคนนี้
“โลดแล่นบนเส้นโค้งชดช้อยแห่งภูผาป่าเขา
ควบอาชาข้ามจงหยวนแดนเหนือและเจียงหนานแสนรัก
เผชิญคมดาบหิมะพายุฝนยังคงอยู่เคียงด้วยใจมั่น
ถนอมเวลาทองคำที่สรวงสวรรค์ประทานข้า
เป็นคนจงกล้าหาญไม่หวั่นฝ่าฟันขวากหนาม
กาลผันผ่านกี่ปีคงมั่นไม่ผันเปลี่ยน
ชีวิตคนมีรสขมและรสหวาน
แบ่งแยกดีชั่วสองด้านล้วนเพื่อวันพรุ่งในความฝัน…”
เสียงเพลงดังแว่วข้างหู จางเผยเหิงแววตามองเหม่อเล็กน้อย
เมื่อฟังเสียงเพลงพลางมองเนื้อร้องตรงหน้า แล้วลองสวมบทเป็นจิ๋นซีฮ่องเต้ก็พลันเกิดภาพในจินตนาการมากมายไม่รู้จบ
โดยเฉพาะประโยคสุดท้ายของท่อนแรกที่ว่า ‘แบ่งแยกดีชั่วสองด้าน ล้วนเพื่อวันพรุ่งในความฝัน’
ตลอดชีวิตของจิ๋นซีฮ่องเต้นั้นยิ่งใหญ่เกรียงไกร แต่ก็เต็มไปด้วยข้อถกเถียง
บ้างก็ว่าพระองค์สร้างผลงานอันยิ่งใหญ่ไว
