งเรื่องเป็นภาพยนตร์ และอีกหนึ่งอย่างคือเกม”
“เกมเหรอ?”
หลินจือไปอึ้งไปเล็กน้อย
หลินซีกล่าวว่า
“นายคงไม่คิดว่ามีแค่ภาพยนตร์หรือละครเท่านั้นที่ต้องการเพลงประกอบหรอกนะ
เกมก็ต้องใช้เหมือนกัน แต่บริษัทเกมที่มาจ้างครั้งนี้ค่าจ้างไม่เยอะ แค่ห้าล้านเท่านั้น
ไม่ได้รวยเหมือนกองถ่ายหนังหรือละคร นายลองดูเองเถอะ”
“อืม”
หลินจือไปพลิกดูเอกสารทั้งหมด พบว่าส่วนใหญ่ค่าจ้างจากทางนั้นจะอยู่ในช่วงสี่ถึงหกล้าน…
ไม่ใช่สิ
พออ่านถึงแฟ้มงานสุดท้าย สายตาของหลินจือไปก็เปล่งประกายขึ้นทันที
“หนังของผู้กำกับจางเผยเหิงเรื่อง ‘ถามฟ้า’ แนวประวัติศาสตร์สงคราม
ต้องการเพลงธีมประจำตัวละครเอก จ่ายแปดล้าน?”
“ว่าแล้วเชียว”
หลินซีอดิ้มไม่ได้
“สิ่งที่นายดูเป็นอย่างแรกไม่ใช่เงื่อนไขของผู้ว้าจ้างแต่เป็นราคา
พี่เลยจงใจเอางาน “ถามฟ้า” วางไว้อันสุดท้าย
แต่งานนี้ค่าจ้างสูงที่สุดก็จริง แต่ความยากก็สูงที่สุดด้วยเหมือนกัน”
“ทำไมละ?”
“เพราะนี่คือภาพยนตร์ของจางเผยเหิง หนึ่งในสิบผู้กำกับชื่อดังแห่งฉินโจว
เอาเถอะที่จริงก็อันดับสิบนั่นแหละ
แต่จะเรียกว่าเป็นสุดยอดผู้กำกับของฉินโจวก็ไม่เกินไปหรอก”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ หลินซีหยุดเล็กน้อยก่อนกล่าวต่อด้วยความรู้สึกทึ่ง
“ที่จริงการที่จางเผยเหิงเลือกให้นายทำเพลงธีม
ทำให้ทั้งแผนกเพลงของเสินฮวาทั้งหมดตกอกตกใจกันใหญ่เลย
ผู้กำกับแถวหน้าของฉินโจวแบบนี้ ปกติจะจ้างพ่อเพลงทำเพลงประกอบ
ถ้างบไม่พอจริงๆ ก็จะ
