นานมานี้ ฉันเห็นบัญชีทางการของคุนเผิงโปรโมตผลงานเล่มใหม่ของปู่เยโหวด้วย’
‘หนังสือเล่มใหม่นั่นก็คือ ‘ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ’ ใช่ไหม ฉันกำลังอ่านอยู่เลย ผู้เขียนคือปู่เยโหวจริงๆ นักเขียนคนนี้เจ๋งมากนะไม่คิดเลยว่าจะเขียนบทละครได้ด้วย’
โห! ตกลงนี่มันบริษัทอะไรกันแน่?
‘ตอนแรกฉันก็คิดว่าคุนเผิงอินเวสต์เมนต์ทำแต่รายการวาไรตี้ แต่ต่อมาพวกเขาก็เซ็นสัญญากับนักร้องนักแต่งเพลงอย่างฉูฉือ แปลว่าพวกเขามีด้านเพลงด้วย แล้วจากนั้นก็ยังเซ็นสัญญากับนักเขียนอย่างปู่เยโหวอีก ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ บริษัทนี้ทำรายการวาไรตี้แล้วยังทำเพลงอีก ทำเพลงอีกยังพอว่าแต่นี่ยังทำนิยายด้วย แล้วดูตอนนี้สิ แม้แต่ละครพวกเขาก็ยังทำ!’
‘คุนเผิงนี่ทำไปซะหมดทุกอย่างจริงๆ!’
‘ฉันเพิ่งเคยเห็นบริษัทลงทุนแบบนี้เป็นครั้งแรกเลย ทำเองทุกสายงาน จากนั้นก็ไปจับมือกับสามค่ายใหญ่ แต่เดินเกมก้าวใหญ่เกินไปหรือเปล่า พวกเขาไม่กลัวพลาดเจ็บตัวเลยเหรอ เพราะนอกจากรายการวาไรตี้ก็ยังไม่เห็นผลงานอะไรที่โดดเด่นเลยนะ’
“ใช่!” ในเมื่อประสบความสำเร็จในสายวาไรตี้แล้วก็โฟกัสไปที่รายการวาไรตี้เลยสิ ทำไมต้องกระจายไปทั่ววงการบันเทิงด้วย?
‘ไม่เข้าใจเลยจริงๆ’
‘คอยดูผลงานของละครเรื่องนี้ละกัน ในเมื่อเสินฮวายอมถ่ายทำออกมา ก็แปลว่าต้องมีอะไรดีแน่’
‘บริษัทนี้ประหลาดเกินไปแล้ว’
เดิมทีทุกคนมองว่าคุนเผิงคือ ‘บริษัททำรายการวาไรตี้’ แต่ตอนนี้ภาพจำของบริษัทค่อยๆ เลือ
