ตอนที่ 108 นักเขียนผู้มีสองด้านขาวดำเถาเหยียนเหยียนเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้อ่านกลุ่มแรกที่ได้อ่าน ‘ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ’ จบ
แม้ว่าจะอ่านจบเอาตอนช่วงบ่าย แต่ผู้อ่านแบบเธอก็มีไม่น้อย อย่างไรนิยายก็ยาวแค่สองแสนคำ อ่านจบในวันเดียวได้สบายอยู่แล้ว
แต่สิ่งที่แตกต่างจากเถาเหยียนเหยียนก็คือ ผู้อ่านกลุ่มแรกที่ได้อ่าน ‘ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ’ จบ ส่วนใหญ่ต่างก็เป็นแฟนคลับของปู่เยโหว
ซึ่งในเมื่อเป็นแฟนคลับปู่เยโหว แน่นอนว่าทุกคนย่อมคาดหวังงานเขียนที่ดาร์ก กดดันและสยองขวัญ
แต่พออ่านจบ ทุกคนก็ถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน
ไหนละความมืดหม่นสยองขวัญที่ว่า? ไหนละความกดดันวิปริตที่ว่า?
ทำไมถึงได้อบอุ่นเยียวยาจิตใจขนาดนี้? คนที่เขียนนิยายเล่มนี้คือปู่เยโหวตัวจริงหรือเปล่า?
ทำไมเรื่องราวในหนังสือใหม่ถึงได้อบอุ่นขนาดนี้? กลายเป็นการเยียวยาผู้อื่นและเยียวยาตัวเองไปได้ยังไง?
สถาบันศึกษา หมวดสืบสวนปริศนา:
‘นิยายใหม่ของปู่เยโหว อ่านไปหนึ่งส่วนสี่เล่มรู้สึกสับสน อ่านไปครึ่งเล่มรู้สึกงุนงง อ่านถึงสามส่วนสี่เล่มถึงกับตะลึง แต่พออ่านจบทั้งเล่มคุกเข่าให้เลย เขียนได้โคตรเทพ ทำไมถึงได้เก่งกาจขนาดนี้ เขียนได้ทั้งแนวสยองขวัญมืดหม่น ทั้งแนวอบอุ่นเยียวยาหัวใจ แถมยังเขียนได้ดีมากขนาดนี้อีก! แล้วปู่เยโหวด้านมืดคนนั้นละ? ปู่เยโหวสายดาร์กที่ฉันรู้จักหายไปไหนแล้ว?’
‘ยอมแล้ววววว โดนเรื่องที่สองซัดจนใจไม่เหลือชิ้นดีเลย! ความด
