่เปี่ยมล้น
ผู้อ่านหลายคนเริ่มชอบนักเขียนบางคนก็เพราะนิยายเพียงเล่มเดียว ก่อนที่จะได้เจอกับหนังสือเล่มนั้น ชื่อของนักเขียนคนนั้น สำหรับผู้อ่านบางคน ก็แค่ชื่อหนึ่งในหมู่นักเขียน ไม่มีความหมายอะไรพิเศษไปกว่านั้น
‘ปู่เยโหว? นักเขียนหน้าใหม่ที่มีชื่อเสียงพอตัวในช่วงนี้’
พูดให้เจาะจงขึ้นก็คือ สไตล์ค่อนข้างมืดหม่นหดหู่ อึกทึก นี่คือความรู้สึกของใครหลายคนที่มีต่อนักเขียนปู่เยโหว ก่อนที่จะได้อ่าน ‘ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ’
แต่หลังจากได้อ่าน ‘ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ’ แล้ว สำหรับคนที่ก่อนหน้านี้รู้จักแค่ชื่อปู่เยโหว ตอนนี้กลับเริ่มเห็นภาพเขาชัดเจนยิ่งขึ้น
‘เป็นนักเขียนที่ยอดเยี่ยมมาก! ผลงานเต็มไปด้วยจินตนาการ และเปี่ยมด้วยอารมณ์ลึกซึ้งในเวลาเดียวกัน ไม่ใช่แค่มีเทคนิคการเขียนที่ยอดเยี่ยมเท่านั้น แต่ยังรู้วิธีปลุกเร้าอารมณ์ผู้อ่านได้อย่างดีอีกด้วย…’
แน่นอน กลุ่มที่ได้รับแรงกระแทกมากที่สุดก็คือผู้อ่านที่ขยาดกับสไตล์มืดหม่นหดหู่อย่างไม่ต้องสงสัย พวกเขาเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อปู่เยโหวไปโดยสิ้นเชิง
‘จากคนผ่านทางเป็นแฟนคลับ! จากคนต่อต้านเป็นแฟนคลับ! รับแนวสยองขวัญจิตหลุดก่อนหน้านี้ของปู่เยโหวไม่ได้จริงๆ พูดตามตรงคือไม่ชอบหมอนี่เลย แต่พออ่าน ‘ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ’ จบ ก็เริ่มชอบนักเขียนคนนี้ขึ้นมาแล้ว แม้จะยังไม่ชอบงานเก่าๆ ของเขา แต่ถ้าเขาเขียนนิยายแนวนี้อีกฉันจะสนับสนุนแน่นอน เป็นนักเข
