หญ่ก็ต้องมีบทอยู่แล้ว แต่ต้องยอมรับว่าตอนที่ออกใหม่ๆ ในช่วงไม่กี่ปีแรกนั้นฮิตถล่มทลายจริงๆ เรียกได้ว่าคนดูกันทั้งประเทศ เป็นรายการระดับปรากฏการณ์ที่ทำกระแสได้แรงมากจริงๆ!
“โชคดีไม่เบาแฮะ” หลินจือไปพอใจกับผลการสุ่มรางวัลห้าครั้งนี้มาก หรือว่าการสุ่มรวดเดียวหลายครั้งจะมีโอกาสปาฏิหาริย์มากกว่าสุ่มทีละครั้ง คราวหน้าลองสุ่มหกรอบเลยดีไหมนะ? น่าลองพิจารณาดู แต่สิ่งที่ต้องคิดตอนนี้คือจะจัดการกับผลงานพวกนี้ยังไง
อย่างแรก นวนิยายสองเล่มนี้ต้องรอให้กระแสของ “ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ” ถูกตลาดดูดซึมไปจนหมดเสียก่อนค่อยปล่อยออกมา ข้าวต้องกินทีละคำ หนทางต้องเดินทีละก้าว นวนิยายก็ต้องเปิดตัวทีละเล่มเช่นกัน
ส่วนบทละคร? หลินจือไปอยากจะมอบบทละครสองเรื่องนี้ให้เทียนกวงกับน่าเซินเป็นผู้จัดทำ ถึงพ่อเขาจะเป็นผู้กำกับละคร แต่จะให้ทำงานหนักถ่ายหลายเรื่องในปีเดียวมันก็ไม่ไหว ต้องมีชีวิตส่วนตัวบ้าง อีกอย่างหากคุนเผิงเอาแต่คอยช่วยเหลือครอบครัวตนอยู่ตลอดก็จะเป็นที่จับตามองเกินไป ต้องทำให้ดูเหมือนว่าเรื่องทั้งหมดเป็นแค่ความบังเอิญจะดีกว่า
ส่วนวาไรตี้อันสุดท้าย หลินจือไปยังตัดสินใจไม่ได้ ให้เทียนกวงก็ได้ แต่จะให้จี้เฟิงมีเดียก็ได้เหมือนกัน เพราะเขาเองก็อยากให้ความช่วยเหลือจี้เฟิงมีเดียบ้างเหมือนกัน
“ค่อยคิดอีกทีแล้วกัน” หลินจือไปเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเป็นจังหวะดังก๊อกๆ นี่เป็นนิสัยที่เขาทําเวลาที่กำลังใช้ความคิด วา
