ย
แต่ละเม็ดเสียงยังคงคมชัด ดวงตาของเขาราวกับมีเปลวไฟ
เป็นเพลิงพิโรธที่ไม่ใช่แค่ความพิโรธ แต่เป็นเปลวเพลิงที่ลุกโชนจนไม่อาจดับได้
“กลายเป็นเหมือน… ก้อนพลุเพลิงที่พุ่งทะยานลุกไหม้อย่างร้อนแรง!”
แม้จางซีหยางจะชอบคำพูดที่ว่า ‘ความดีงามสูงสุดดังสายน้ำ’
แต่เวลานี้กลับเปล่งประกายดังเปลวไฟบนเวที และใช้เปลวไฟนี้จุดชนวนให้ทั้งฮอลล์ลุกเป็นเพลิงตามไปด้วย!
อะไรคือการแสดงสด? การแสดงสดคือความไม่แน่นอน เต็มไปด้วยอารมณ์และความคาดไม่ถึง
จางซีหยางไม่ได้รร้องตามเมโลดี้เป๊ะๆ แต่อารมณ์ของเขารุนแรงยิ่งกว่าเวอร์ชันต้นฉบับของไปตี้
ถ้าเวอร์ชันต้นฉบับคือเปลวไฟ เขาก็ราดน้ำมันลงไปอีก แล้วเปลี่ยนตัวเองเป็นเปลวไฟที่ลุกโชน!
“บ้าไปแล้ว!”
“นี่คือจางซีหยาง!?”
“นี่คือเพลงใหม่ของไปตี้!?”
“นี่ไม่ใช่จางซีหยางที่ฉันคุ้นเคยแน่ๆ และก็ไม่ใช่ไปตี้ที่ฉันรู้จักด้วย เพลงร็อกที่ระเบิดอารมณ์แบบนี้มันสุดยอดเกินไปแล้ว!”
“อา จาง!”
“ไฟลุกเลยเว้ย!”
“ให้ผู้เชี่ยวชาญพวกนั้นไสหัวไปให้หมดเลย ใครว่าไปตี้แต่งได้แต่เพลงช้าๆ เบาๆ เพลงร็อกเพลงนี้ไร้เทียมทานจริงๆ!”
“ระเบิดมันคือยังไงรู้ไหม? นี่แหละเรียกว่าระเบิดของจริง!”
“เพลงที่แต่งโดยไปตี้ การแสดงสดโดยจางซีหยาง นี่มันคู่หูเทพเจ้าอะไรเนี่ย ใครเจอรอบนี้เป็นต้องดับ!”
“ปล่อยพลังเต็มที่!”
“เพราะฉะนั้นฉันกำลังจะเปลี่ยนไป!”
“จางซีหยางเปลี่ยนไป ไปตี้ก็เปลี่ยนไป ใครจะไปนึกว่าเพลงนี้จะแตกต่างขนาดนี้ แล
