้วใครจะคาดคิดว่าจางซีหยางวันนี้จะรร้องด้วยความโกรธที่ลุกเป็นไฟขนาดนี้!”
ฮอลล์ระเบิดจริงๆ แล้ว! ผู้ชมแถวหน้าลุกขึ้นยืนพร้อมกัน!
ผู้ชมจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ลุกขึ้นยืน!
จางซีหยางดูเหมือนจะสงบลงเล็กน้อย แต่ไม่มีใครแน่ใจว่าเขากำลังกลั่นอารมณ์ปะทุที่รุนแรงยิ่งขึ้นอีกหรือเปล่า
เสียงของเขายังคงสูงกังวาน
“มองดูผู้คนตรงหน้าหยัดยิ้มหยิ่งทระนง
หัวใจพลุ่งพล่านราวคลื่นซัดสาด
เต้นอิสระกลางทุ่งร้างกว้างใหญ่
สัมผัสความรุ่งโรจน์ที่ดิบเถื่อนและแตกสลาย
ตอนนี้ฉัน! เริ่มมึนเมาแล้ว! มึนเมาดังพิราบป่าหาไม่เจอทิศทาง!”
ในช่วงที่รุ่งโรจน์เคยมีผู้คนมากมายโห่รร้องชื่นชมเขา
ความสับสนในอดีต ความเงียบเหงาที่ยาวนานหลายปี
การได้พบไปตี้ปลุกให้เขาตื่นและเข้าใจ ทุกอย่างล้วนผุดขึ้นตรงหน้า
จางซีหยางเพิ่งตระหนักว่าแท้จริงแล้วเขามึนเมามานานหลายปี
ตอนนี้เขามองผู้ชมทุกคนด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป เขาได้กลายเป็นจางซีหยางคนใหม่แล้ว
“เพราะฉะนั้นฉัน! กำลังเปลี่ยนไป! กลายเป็นพลุเพลิงที่ระเบิดออกอย่างร้อนแรง!!”
นกพิราบป่าหลงทางได้พบเส้นทางของมันแล้ว
ความรุ่งโรจน์ในอดีตแม้จะพังทลายกลายเป็นซากปรักหักพัง
แต่จางซีหยางจะใช้ซากพังเหล่านั้นเป็นฐานสร้างอนาคตของเขาขึ้นใหม่ แต่ไม่ใช่เพื่อตัวเขาเท่านั้น!
ร้อนแรง! ระเบิด! โกรธเกี้ยว! คำราม!
นี่เป็นครั้งแรกที่จางซีหยางปลดปล่อยอารมณ์ทั้งหมดออกมาด้วยท่าทีและวิธีที่ดิบเถื่อนรุนแรงเช่นนี้!
ขณะที่ฟังเพลง
