งเสียงสูงได้ถึงขีดสุดแน่ๆ!
แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ บรรยากาศของเพลงนี้ของเยว่ซานหลาน ราวกับภูเขาไทซานโถมทับ
ความกดดันรุนแรงแผ่ซ่านออกมาปะทะใบหน้า เสียงรร้องที่หนาแน่นทรงพลังนั้นพาผู้ชมเข้าสู่โลกแห่งสงคราวราวกับต้องมนตร์!
“มังกรผู้ยิ่งใหญ่กลางป่า! อสนิบาตเมฆาฟ้าคำรน! คลื่นลมพายุฝนหิมะ! ในค่ำคืนแห่งอ้างอัน!”
นี่คือผลงานตัวแทนของราชินีเพลงคนหนึ่ง ไม่ใช่เพลงรักแบบดั้งเดิม แม้จะพูดถึงความรักก็จริง
แต่ในขณะเดียวกันก็ถ่ายทอดเรื่องราวความรุ่งเรืองและเสื่อมสลายของราชวงศ์ยุคโบราณด้วย
ซึ่งหากเป็นเสียงรร้องบางเบาทั่วไปคงไม่สามารถรองรับเพลงนี้ได้เลย
แต่เยว่ซานหลานกลับทำได้ เธอไม่ด้อยไปกว่าศิลปินต้นฉบับแม้แต่น้อย!
ด้านล่างเวที ผู้ชมรู้สึกสะเทือนใจอย่างแรง!
“ตอนที่ฉันฟังเพลงนี้ครั้งแรกก็รู้สึกสะเทือนใจแล้วนะ คิดมาตลอดว่าไม่มีใครนอกจากต้นฉบับที่ทำให้รู้สึกแบบนั้นได้ แต่แม่เยว่ทำลายความเชื่อเดิมของฉันไปเลย”
“เก่งเกินไปแล้ว!”
“เก่งจนกลัวเลยอะ!”
“ว้าว!”
“ที่สำคัญคือแม่เยว่ไม่ใช่แค่เก่ง แต่ยังมั่นคงด้วย ช่วงเปลี่ยนผ่านจากท่อนรร้องหลักไปท่อนฮุกของเพลงนี้รร้องยากมาก แต่เธอจัดการได้สบายๆ เลย!”
พร้อมกันนี้ หอพักมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
“ตอนแรกฉันคิดว่าหานเยว่ซวงกับซุนกู้มีลุ้นแย่งแชมป์กันแล้ว แต่พอเยว่ซานหลานออกมา ทั้งคู่ก็แทบหมดหวังเลย นี่แหละที่เขาว่า ‘เหนือฟ้ายังมีฟ้า!’”
“ระเบิดเวทีแล้ว!”
“แม่เยว่!”
“เยว่ซา
