นหลานสมกับที่เป็นตัวเต็งสามอันดับแรกมาตลอดจริงๆ เพลงนี่ก็ถือเป็นรอบที่เธอแสดงได้ดีที่สุดเลย ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองอย่างแท้จริง!”
ยังคงเป็นด้านหน้าจอโทรทัศน์ ที่บ้านของหลินจือไป พ่อแม่กับพี่สาวก็กำลังดูการแข่งขันอยู่
พวกเขาไม่ได้ไปดูที่ห้องส่ง เพราะรู้สึกตื่นเต้นเกินไป แต่ไม่คิดเลยว่าดูผ่านทีวีที่บ้านจะตื่นเต้นไม่แพ้กัน
หรืออาจจะตื่นเต้นกว่าด้วยซ้ำ
“นี่มันดีเกินไปแล้ว”
“จางซีหยางจะชนะได้ไหมนะ?”
“จางซีหยางรร้องเพลงใหม่ของเสี่ยวเฮย มีคนในเน็ตบอกว่าเพลงใหม่ของเสี่ยวเฮยไม่เหมาะกับการแข่งขัน ถ้าแพ้ขึ้นมาละก็…”
“วางใจเถอะค่ะ”
หลินซีสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วกล่าวว่า
“รอบชิงก็แบบนี้แหละ ทุกคนจะงัดไม้ตายออกมาจนหมด
เยว่ซานหลานเก่งก็จริง แต่เซี่ยอวี่หลงกับจางซีหยางไม่เก่งเหรอ
ถ้าคู่แข่งไม่เก่งขนาดนี้ จะเห็นคุณค่าของแชมป์ได้ยังไงละคะ?”
พ่อกับแม่พยักหน้า ไม่ได้ประหม่าเท่าเดิมแล้ว
แต่มือของหลินซีกลับกำไว้แน่น เห็นได้ชัดว่าเธอเองไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายอย่างที่ปากพูดเลย
แท้จริงแล้วลึกๆ เธอกังวลมาก ไม่ใช่กังวลเรื่องคุณภาพเพลงของหลินจือไป
แน่นอนว่าเพลงไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่เพลงเพลงหนึ่งจะสะกดใจผู้ชมได้ไหม
ไม่ได้ขึ้นอยู่แค่กับตัวเพลง แต่ยังขึ้นอยู่กับการถ่ายทอดของนักร้องด้วย
จางซีหยางจะคุมอยู่ไหม?
ในสถานการณ์ปกติจางซีหยางควบคุมได้อยู่แล้ว
แต่จากภาพที่เห็นหลังเวที วันนี้จางซีหยางดูเงียบผิดปกติอย่างกับว่าเข