ี่หนึ่งมาหลายครั้ง!
เพราะเพลงของเหล่าหวังนั้นเป็นแนวร็อก แต่ก็ไม่ได้เสียงดังหนวกหูจนเกินไป
เรียกได้ว่าเป็นเพลงที่แต่งขึ้นเพื่อคนหมู่มากอย่างแท้จริง
บนเวทีแข่งขันแบบนี้จึงมีความได้เปรียบโดยธรรมชาติ
“น่าจะไม่มีปัญหาอะไร”
หลินจือไปรีบขึ้นไปที่สตูดิโอเพลงชั้นสองของตัวเองเพื่อทำเดโมทันที
แถมยังอดหลับอดนอนอย่างหาได้ยาก
อย่างไรเขาก็รับปากเหล่าจางแล้วว่าวันพรุ่งนี้จะส่งเพลงให้ คนหากสิ้นความน่าเชื่อถือก็อยู่ไม่ได้
ทำงานจนถึงตีสองกว่า ในที่สุดหลินจือไปก็ทำเดโมที่สมบูรณ์เสร็จสิ้นในระดับหนึ่งแล้ว
เรื่องเรียบเรียงดนตรีอย่างเป็นทางการยังไม่ต้องรีบร้อนเพราะการแข่งจะเริ่มเดือนหน้า
เช้าวันถัดมา หลังจากตื่นนอนหลินจือไปก็ส่ง ‘ดอกไม้ไฟ’ ไปให้จางซีหยางพลางหาวอย่างงัวเงีย
ทางฝั่งจางซีหยาง หลังจากได้รับไฟล์ไปก็เว้นช่วงไปยี่สิบนาทีก่อนจะตอบกลับมาว่า
‘ไม่รู้ว่าถ้วยแชมป์รายการ I Am a Singer ทำจากทองหรือเปล่า’
หลินจือไปยิ้มออกมา ดูเหมือนว่าจางซีหยางจะมั่นใจแล้ว
คราวนี้จางซีหยางส่งข้อความมาอีกว่า
‘ขอบคุณนะครับ’
หลินจือไปพิมพ์ตอบกลับไปว่า
‘สู้ๆ นะครับ ราชาเพลงจาง’
จางซีหยางตอบกลับ
‘ตกลงตามนั้นครับ’
หลินจือไปไม่ได้ตอบกลับอะไรอีก จางซีหยางมีแววของราชาเพลงอยู่แล้ว เขาเองก็ยินดีส่งเสริม
ไม่ใช่แค่เพื่อต้องการให้แผนกของพี่สาวมีเสาหลักที่น่าเชิดหน้าชูตา
แต่ยังเพื่อตอบแทนความไว้วางใจของอีกฝ่ายด้วย
