ร้องต่อได้ทุกครั้ง
จนคนดูทั้งในรายการและหน้าจอโทรทัศน์ต่างก็ชอบเธอมาก!
“นี่ฟังเพลงมาเยอะแค่ไหนกันเนี่ย!”
“ความจำเธอสุดยอดจริงๆ คงฟังเพลงทั้งวันทั้งคืนเลย!”
“หิมะโปรยปรายบนสะพานขาด เมื่อกี้เธอก็ต่อได้!”
“ร้องเพลงเพี้ยนก็ยังชนะได้อยู่ดี?”
“เป็นรายการเพลงที่แปลกจริงๆ!”
“สาวคนนี้เสียงร้องโคตรเพี้ยน แต่ฉันกลับชอบเธอมากเลย!”
“เอาเลย!” “ลุ้นๆ!” “สู้เขา!”
“ใกล้จบแล้ว!” “เพลงสุดท้ายแล้ว!” “แม่หนูสู้เขานะ!”
“แชมป์ในแต่ละตอนจะได้รางวัลใหญ่หนึ่งแสนเชียวนะ!”
“ถ้าผ่านทุกด่านทั้งหมด จะได้รับรางวัลสองแสนเลย!”
ท่ามกลางเสียงพูดคุยมากมาย! ท่ามกลางผู้ชมที่เฝ้าจับตา!
เพลงสุดท้าย! นักร้องนำเริ่มร้องขึ้นอีกครั้ง เป็นอีกเพลงที่คุ้นเคย
ดูเหมือนว่าทีมงานรายการไม่ได้ตั้งใจทำให้ผู้เข้าแข่งขันลำบากในช่วงท้าย
“ความรักที่เธอให้มา ฉันไม่เข้าใจ… ท้องฟ้ามืดลงแล้ว แต่เธอก็ยังไม่มา…
กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ดวงอาทิตย์อัสดงยังคงวนเวียน…”
หยุดครู่หนึ่ง นักร้องนำทำมือเชิญชวนให้หญิงสาวต่อเพลง
หญิงสาวร้องออกมาอย่างมั่นใจ ถึงแม้จะยังเพี้ยนอยู่ แต่ทุกคนก็ชินกับเสียงเพี้ยนของเธอไปแล้ว
หัวเราะไปพลางปรบมือไปพลาง:
“หากดอกไม้ผลิบาน… ฉันจะเฝ้ารอ… ตะวันจันทราเวียนวน… วสันต์จากสารทฤดูเยือน…”
ต่อเนื้อได้แล้ว! มีผู้ชมอุทานด้วยความตื่นเต้น!
ถึงขั้นมีผู้ชมกว่าครึ่งหนึ่งตะโกนว่า “แชมป์!”
แต่ผู้ชมอีกครึ่งหนึ่งกลับทําหน้างุนงงสงสัย ไม่ค่
