ทางเสินฮว่าสนใจรายการนี้มาก ผมอาจจะพิจารณาร่วมงานกับพวกเขา”
“คุณอย่ามาหลอกผมเลย” เถี่ยเวยกล่าว “เสินฮว่าสนใจงั้นเหรอ?”
เจียงเฉิงยิ้มโดยไม่ตอบ แน่นอนว่าเขาโกหก เสินฮวายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุนเผิงมีรายการใหม่อยู่ในมือ แต่สิ่งสำคัญคือการแสดงให้แนบเนียน เถี่ยเวยย่อมสงสัยว่าเจียงเฉิงพูดส่งเดช แต่เขาไม่มีหลักฐาน และไม่กล้าเสี่ยงเดิมพัน หากรายการนี้มีอะไรที่น่าตื่นเต้นกว่าที่ตนคาดคิดล่ะ?
“ตัวแทนเจียงรอสักครู่นะครับ” เถี่ยเวยตัดสินใจอ่านแผนรายการนี้ให้จบก่อน
เจียงเฉิงยักไหล่ เขาได้จดลิขสิทธิ์แผนรายการนี้อย่างเป็นทางการเรียบร้อยแล้ว จึงไม่กลัวว่าคนของน่าเซินจะขโมยไป
แล้วก็เป็นเช่นนี้ เถี่ยเวยอ่านต่อไป ยิ่งอ่านสีหน้าของเถี่ยเวยก็เริ่มเปลี่ยนไป จากคิ้วที่ขมวดแน่นก็ค่อยๆ คลายออก
ถ้าดูจากแนวคิดก็เหมือนเด็กเล่นขายของที่เรียบง่ายจริงๆ แต่เมื่อเถี่ยเวยยิ่งทำความเข้าใจลึกขึ้น เขากลับเริ่มมองเห็นจุดเด่นของรายการนี้ขึ้นมาเลือนราง!
ใช่แล้ว ให้คนธรรมดามาแข่งกันจำเนื้อเพลง อาจดูเรียบง่ายมากจนถึงขั้นดูบ้านๆ ด้วยซ้ำ ไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงหน้าตาของแขกรับเชิญ ไม่ได้ขายหนุ่มหล่อสาวสวย ไม่ต้องมีใครที่ร้องเพลงเก่งอะไรนัก ดูเหมือนจงใจสวนกระแสรายการเพลงอื่นๆ แต่กลับเป็นกติกาที่เรียบง่ายจนเหมือนเล่นขายของนี่แหละ ที่ทำให้มันเรียกได้ว่าเข้าถึงง่าย…
ถูกต้อง คือความเข้าถึงง่ายนี่แหละ วิธีเล่นของรายการนี้เรียบง่ายสุดๆ ง่
