นี้เด็ดขาด
บางครั้งหากสามารถตกลงกันได้ด้วยเงินหรือผลประโยชน์ เช่นนั้นก็ควรปล่อยวางไปบ้าง
อาจดูเหมือน ‘ขาดทุน’ แต่หากมองในระยะยาว ไม่แน่ว่าจะสามารถกลายเป็นผลดีได้
จูซานพยักหน้า
“เรื่องนี้ที่บอกเจ้าไว้ เพื่อให้เจ้าคิดคำนวณในใจยามที่เจ้าอยู่ในตำบล ตราบใดที่รู้ไว้ก็ไม่เป็นไรแล้ว เรื่องอื่นก็อย่าสอดมือเข้าไปยุ่ง เรื่องนี้เมื่อถึงเวลาข้าจะไปพูดคุยเรื่องการค้ากับพี่เป้าและเจี่ยงโหย่วเซิงด้วยตัวเอง” เย่อวี๋หรานกล่าวว่า “เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าข้าคิดมาแค่วันสองวัน ส่วนใหญ่เป็นเพราะก่อนหน้านี้ในบ้านมีเรื่องมากมาย ทั้งยังไม่ค่อยมั่นใจ จึงรอดูสถานการณ์ไปก่อน ตอนนี้การเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงก็กำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว เรื่องงานในหมู่บ้านก็เสร็จแล้ว มันเทศที่สะสมไว้ในบ้านก็ควรจะเอาไปโยนทิ้งได้แล้ว…”
ความหมายของนางคือ เมื่อเริ่มการค้านั้นก็ไม่จำเป็นต้องทำเสียใหญ่โต เริ่มจากตั้งแผงลอยเล็ก ๆ เพื่อดูเชิงตลาดก่อน
ถ้าผลลัพธ์ดีเช่นนั้นก็ทำต่อไป แต่หากไม่ดีเช่นนั้นก็ถอยออกมาชั่วคราวก่อน
นอกจากแป้งมันเทศแล้ว นางยังเตรียมสิ่งอื่นได้อีกเล็กน้อย เมื่อถึงเวลาก็ตั้ง ‘ร้านหลู่เว่ย[1]’ ตั้งหม้อขายในตรอก
ต้องการกินอะไรก็แค่บอกมา จากนั้นจะนำไปต้มในหม้อ หากอยากเอากลับไปกินที่บ้าน ก็ให้นำชามกับตะเกียบมาเอง หากอยากกินทันทีก็ให้มากินที่โต๊ะข้างทางได้
เมื่ออากาศเริ่มเย็นขึ้น เช่นนั้นชามอุ่น ๆ สักชามจะทำให้รู้สึกสดชื่นแน่นอน
แม้ว
