ีกอย่าง!” หลังจากยอมรับว่าหมอนี่มีฝีมืออยู่บ้าง โจวหานจิ้นก็สงบจิตใจลง
“เธอไม่รู้สึกเหรอว่าทักษะการร้องของฉูฉือเหมือนจะพัฒนาขึ้นนิดหน่อย?”
“มีนิดหนึ่ง” หลี่เซียวพยักหน้า
“จริงๆ เพลงนี้ยากกว่า “หิมะโปรยปรายบนสะพานขาด” ซะอีก จุดที่ยากหลักๆ คือคีย์ที่สูงขึ้น เขาใช้เสียงหลบร้องและยังคุมโทนเสียงได้ดี ถือว่าเป็นพัฒนาการจริงๆ”
“แต่ก็ยังอ่อนอยู่ดี” โจวหานจิ้นกล่าวด้วยรอยยิ้ม
แค่พัฒนาขึ้นนิดหน่อยเมื่อเทียบกับ “หิมะโปรยปรายบนสะพานขาด” เท่านั้นแหละ หมอนี่คงรู้ตัวว่าทักษะการร้องของตัวเองไม่ไหวเลยตั้งใจแต่งเพลงโบราณที่ไม่ได้ร้องยากมากแบบนี้
“เรื่องนี้ไม่มีผลหรอก” หลี่เซียวถอนหายใจยาว
“แม้แต่นายกับฉันยังคิดว่าเพลงนี้ยอดเยี่ยมขนาดนี้ ในชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลยังมีใครเป็นคู่แข่งของฉูฉือได้อีกเหรอ?”
โจวหานจิ้นเงียบไป ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลเดือนนี้ไม่มีราชาเพลงหรือราชินีเพลง มีแค่นักร้องแถวหน้าสามคนที่มาจากเทียนกวง เสินฮว่าและน่าเซิน สามคนนั้นมีโอกาสสูงมากที่จะต้านฉูฉือไม่ไหว
“ลองฟังดูก่อนแล้วกัน” อย่างน้อยก็ต้องลองฟังเพลงใหม่ของทั้งสามคนนั้นก่อนค่อยตัดสินใจ
หลี่เซียวพยักหน้าแล้วฟังผลงานใหม่ของนักร้องแถวหน้าทั้งสามคนกับโจวหานจิ้นไปทีละเพลง
ฟังจบ หลี่เซียวพูดโดยไม่ลังเล “ฉูฉือชนะแล้ว”
โจวหานจิ้นไม่ได้พูดอะไร แต่ยอมรับสิ่งที่แฟนสาวประเมินโดยปริยาย นี่เป็นเพลงใหม่ที่มีคุณภาพโดยรวมเหนือกว่า “หิมะโปรยปรายบนสะ