ด้วยเสียง ‘ang’ หมดเลย!”
การออกแบบนี้ละเอียดลออแยบยลจริงๆ! ฉูฉือเป็นพวกย้ำคิดย้ำทำหรือเปล่าเนี่ย! มิน่าล่ะ ท่อนสัมผัสฟังแล้วลื่นไหลขนาดนี้ มีเหตุผลแบบนี้นี่เอง!
เนื้อเพลงนี้สุดยอดจริงๆ ทุกวรรคของเนื้อเพลงลงท้ายด้วยเสียง ‘ang’ ทั้งหมด แต่กลับไม่รู้สึกว่าเป็นการฝืนแต่ง ร้อยเรียงเป็นธรรมชาติอย่างสมบูรณ์แบบ ถ่ายทอดเรื่องราวของเพลงได้ดี แถมยังแสดงให้เห็นเทคนิคการแต่งเนื้อร้อง และภูมิฐานทางวัฒนธรรมของผู้แต่งด้วย!
“ตอนนี้เชื่อหรือยังล่ะ” หลี่เซียวกล่าวอย่างประทับใจ
“เป็นมือใหม่ที่น่ากลัวมากเลยละ ไม่แน่อาจจะไม่ได้ด้อยไปกว่าไปตี้ของนาย อย่างที่นายบอกว่าจังหวะกลองแน่น แต่การใช้เปียโนก็ลงตัวพอดีเหมือนกัน ผสานบรรยากาศแบบสมัยใหม่เข้ากับเครื่องดนตรีโบราณ เพิ่มกลิ่นอายเพลงโบราณ ทั้งสองอย่างเกื้อหนุนกันได้อย่างเหมาะสม”
ผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรีสามารถวิเคราะห์เพลงได้หลายระดับ
โจวหานจิ้นกล่าวอย่างครุ่นคิด
“มิน่าเพลงนี้ถึงเป็นจังหวะกลางค่อนช้า หลักๆ เพื่อให้สอดคล้องกับเนื้อเพลง เสียงกลองก็เหมือนเครื่องหมายหยุดจังหวะในบทกวี ทำให้เวลาฟังรู้สึกมีลูกเล่นสูงต่ำ เขาไม่ได้แค่กำลังเขียนเพลง แต่กำลังแต่งบทกวีด้วย”
ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยนึกถึงจุดนี้มาก่อน จนกระทั่งมีคำใบ้ของแฟนสาวถึงได้ตระหนัก
แน่นอนว่าถ้า “ฉูฉือ” มาได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนที่นี่ ส่วนใหญ่คงจะงงเป็นไก่ตาแตก แล้วปิดท้ายด้วยคำว่า “โห… สุดยอด…”
“ยังมีอ
