ตอนที่ 82 อันดับความนิยมของวาไรตี้โชว์
เมื่อมีประสบการณ์ความสำเร็จจากตอนแรก หลินจือไปจึงไม่ต้องกังวลมากกับการถ่ายทำตอนที่สองของ ‘I Am a Singer’ และยังแบ่งความสนใจมาดูแลปู่เยโหวได้อีกด้วย
ในช่วงตรุษจีนนี้เช่นกัน น่าเซินบุ๊คเฮาส์ได้ออกฉบับล่าสุดของ “นิตยสารสืบสวนปริศนา” แล้ว เพียงแต่ในช่วงตรุษจีนหัวข้อข่าวมีมากเกินไป ทำให้กระแสการพูดถึงไม่สูงเท่าเดือนก่อน
เหมือนกับครั้งก่อน “นิตยสารสืบสวนปริศนา” ฉบับนี้ก็ตีพิมพ์ผลงานสองเรื่องสั้นของปู่เยโหวไว้ที่ต้นเล่มกับท้ายเล่มอีกเช่นเคย
เรื่องหนึ่งชื่อ “ตู้เสื้อผ้า”
อีกเรื่องชื่อ “เจ็ดห้อง”
หลังจากอ่านสองเรื่องสั้นนี้ของปู่เยโหว ผู้อ่านมีความรู้สึกว่า : เหมือนได้กลับไปจุดเริ่มต้น ยืนเหม่อลอยอยู่หน้านิตยสาร
พิสดารน่าพรั่นพรึง!
วังเวงชวนขนลุก!
ปู่เยโหวที่เปรียบเสมือนตัวแทนแห่งความมืดมนได้กลับมาแล้ว โดยเฉพาะเรื่อง “ตู้เสื้อผ้า” ที่อ่านแล้วทำให้ค่า SAN (ความมีสติ) ลดฮวบอย่างบ้าคลั่ง
ถ้าเทียบกันแล้ว “เจ็ดห้อง” กลับดูน่ารับมือมากกว่า บางคนถึงกับยกย่อง “เจ็ดห้อง” เป็นพิเศษ แม้ตัวเนื้อเรื่องจะไม่ได้มีพล็อตแข็งแรงนัก แต่กลับโดดเด่นในการใช้ถ้อยคำสร้างบรรยากาศ และเป็นการบรรยายความสยองเชิงจิตวิทยาที่ปู่เยโหวถนัดที่สุด
ฟอรัมสำนักศึกษา เมื่อหัวข้อเทศกาลตรุษจีนค่อยๆ จางหายไป การพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องสั้นสองเรื่องล่าสุดของปู่เยโหวก็เริ่มคึกคัก
“สองเรื่องนี้หน้ากล
