พี่ซีหยางได้ที่หนึ่งอย่าพูดเลย (อิโมจิสุนัข)”
เยว่ซานหลาน: “ฉันมีงานจ้างแล้ว ฉันมีงานจ้างแล้ว ฉันมีงานจ้างแล้ว ขอบคุณทีมงานรายการ และขอบคุณทุกคนมากๆ นะคะ!”
หลินเซิ่งเทียน: “ยินดีด้วย [ดอกไม้] นะครับ!”
ทุกคนต่างยิ้มแย้ม บรรยากาศในกลุ่มชื่นมื่นอย่างมาก สถานการณ์ของแต่ละคนคล้ายกันจึงไม่มีเหตุให้บาดหมาง ความสัมพันธ์เลยค่อนข้างราบรื่นกลมเกลียว
ส่วนเรื่องที่เยว่ซานหลานได้งานจ้าง? ก็นับว่าเป็นเรื่องปกติ เพราะเยว่ซานหลานกลายเป็นดาวดังในชั่วข้ามคืน ตอนนี้มีคนชื่นชอบเธอมากมาย
ไม่ใช่แค่เยว่ซานหลาน ทุกคนต่างก็ได้รับข้อเสนองานธุรกิจมากมาย ถึงขนาดมีแบรนด์ใหญ่เชิญพวกเขาไปเป็นพรีเซ็นเตอร์!
นี่แหละวงการบันเทิง ใครที่ดัง คนคนนั้นก็จะมีมูลค่าทางธุรกิจ
แม้แต่สำหรับนักร้องที่เปิดตัวกลุ่มนี้ โอกาสในการหวนคืนสู่วงการก็ราวกับฝันไป
กระทั่งจางซีหยางเองก็เช่นกัน เดิมทีเขาไม่มีทางจะมาร่วมรายการแบบนี้เลย ทั้งหมดเป็นเพราะอาจารย์ไปตี้เอ่ยปากชวนเขาถึงได้ตอบตกลง
ตอนแรกคิดว่าแค่ตอบแทนบุญคุณไปตี้เท่านั้น ใครจะไปคิดว่า… กลับกลายเป็นว่าหนี้บุญคุณนี้ยิ่งใหญ่กว่าเดิมเสียอีก!
พอจางซีหยางเล่าความคิดนี้ให้ผู้จัดการฟัง ผู้จัดการก็หัวเราะลั่นและพูดว่า
“ฉันว่าอาจารย์ไปตี้คือดาวนำโชคของนายเลยนะ เพราะเพลงของเขา นายถึงได้กลับมาดัง เพราะคำแนะนำของเขา นายถึงได้อาศัยรายการนี้กลับสู่จุดสูงสุดอีกครั้งอย่างแท้จริง”
บุญคุณครั้งนี้คงไมอ
