บทที่ 437 จูชีไม่ใช่คนทึ่ม
นางสารภาพตามตรงว่าตัวเองไม่ได้ต้องการ ‘ปิดบัง’ เรื่องวิธีการเพาะปลูก
นางหวังว่ายิ่งผู้คนได้เรียนวิธีเพาะปลูกแบบใหม่มาก ก็จะสามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตได้มากขึ้น
จากประสบการณ์ของนางในชีวิตก่อน ผู้คนมีปัญหาแค่เรื่องการเติมท้องให้อิ่ม ได้กินของดี ๆ กับแต่งตัวดี ๆ เท่านั้น
ถึงครานั้นการค้าของสกุลจูจะได้เริ่มต้นอย่างแท้จริง
เรื่องที่จูชีต้องไปเข้าร่วมการสอบเคอจวี่ในปีหน้า เย่อวี๋หรานยังกล่าวขึ้นมาคล้ายตั้งใจคล้ายไม่ตั้งใจ
นางไม่ได้คาดหวังว่ากานอี้เซียนจะให้ความช่วยเหลือมากนัก หวังเพียงแค่เมื่อถึงเวลานั้น อีกฝ่ายจะช่วย ‘ดูแล’ สักหน่อย ไม่ให้จูชีต้องลำบากเกินไป
คนอื่นไม่รู้สถานการณ์ของจูชี แต่นางจะไม่รู้หรือ?
อย่ามองว่านางพูดว่า ‘จูชีไม่ใช่คนทึ่ม’ แต่ความฉลาดทางสติปัญญาของจูชีนั้นต่างจากคนทั่วไป เรื่องทางโลกนั้นเขาล้วนไม่รู้โดยสิ้นเชิง จะกี่มากน้อยก็ยังทำให้นางเป็นห่วงอยู่บ้าง
คนเช่นนี้หากมีเบื้องหลัง มีคนสนับสนุน ก็ยังสามารถเป็น ‘บัณฑิต’ ได้ แต่หากไม่มี ก็คงมีชะตาชีวิตที่ได้แต่ถูกคนรังแกจนตายเท่านั้น
กานอี้เซียนไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับคำพูดของเย่อวี๋หราน ชมว่าจูชีฉลาดมากอย่างพยายามเอาใจใครบางคน
เย่อวี๋หรานได้ยินคำพูดของเขาก็คิดว่าความหมายของเขาคือ ‘สัญญา’ จึงถอนหายใจอย่างโล่งอก
ที่ดินของสกุลจูเป็นสิ่งแรกที่ต้องจัดการให้เรียบร้อย ก่อนอื่นใช้คันไถนาก้านโค้ง พรวนดินลึกลงไ
