ตอนที่ 75 ผู้ชมใจโลเลสำหรับนักร้องหนุ่มอย่างหลินโสวจัว ความประทับใจของผู้ชมทั้งหมดมาจากเพลงดับทุกข์
เพลงนี้ถูกปล่อยออกมาตั้งแต่ปลายเดือนสิงหาคมจนถึงตอนนี้เพิ่งผ่านมาแค่สี่เดือน
แต่ก็ยังคงเป็นเพลงฮิตที่ได้รับความนิยมสูงมาก อัตราการขอเปิดเพลงนี้ในร้านคาราโอเกะก็ยังสูงมาก แสดงให้เห็นว่าความนิยมในการร้องตามไม่มีปัญหาเลย
นี่คือข้อได้เปรียบของหลินโสวจัว และก็เป็นข้อเสียเปรียบของเขาด้วยเช่นกัน
เขายังเด็กเกินไปและมีผลงานเพียงชิ้นเดียวที่ใช้เป็นหลักประกัน จึงดูไม่ค่อยจะมีอะไรให้คาดหวังมากนัก
อย่างไรนักร้องก่อนหน้านี้ก็ล้วนเป็นสายคุณภาพ ต่อให้นักร้องสาวคนก่อนหน้ายังอายุไม่มากเหมือนกัน แต่เธอกลับมีประสบการณ์บนเวทีมากมาย
เมื่อหลินโสวจัวเข้ามาอยู่ท่ามกลางนักร้องเหล่านี้ เขากลับดูไร้พิษภัยราวกับหนุ่มหน้าใสที่ต้องเผชิญหน้ากับคนรุ่นใหญ่
ทำให้ผู้ชมอดรู้สึกกังวลใจไม่ได้ว่าเขาจะไหวจริงหรือเปล่า
จะไหวไม่ไหว ร้องแล้วก็รู้เอง
หลินโสวจัวไม่พูดพร่ำทำเพลงมาก พอขึ้นเวทีก็หลับตา วงดนตรีสดเริ่มบรรเลงอินโทรเปียโน
เพียงแค่ไม่กี่วินาทีต่อมา หลินโสวจัวก็ลืมตาขึ้น น้ำเสียงทุ้มลึกปนแหบพร่าเล็กน้อย
“คนอย่างฉันที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ควรจะมีชีวิตที่เปล่งประกายทำไมตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมาถึงยังคงล่องลอยอยู่ท่ามกลางผู้คน…”
บนจอขนาดใหญ่ด้านหลังเวทีปรากฏเนื้อเพลงขึ้นมา
เนื้อเพลงที่เรียบง่าย ทำนองที่ค่อยๆ ขับร้องอย่างไม่เร่งร
