”
“ตัวอย่างรายการก็ไม่ได้บอก”
“แต่คำโปรยในตัวอย่างเร้าใจมาก ฉันถึงได้สนใจมาดูเลย”
“รายการของเสินฮว่าพอจะคาดหวังได้อยู่”
“ก็ไม่แน่นะ เสินฮว่าก็มีบางรายการที่ไม่ค่อยเวิร์กเหมือนกัน”
“แล้วใครเป็นพิธีกร?”
“ไม่รู้สิ คนนั้นใช่หรือเปล่า ดูหน้าไม่คุ้นนะ ไม่เหมือนพิธีกรเลย”
ระหว่างที่กำลังพูดคุย ชายสวมแว่นคนหนึ่งเดินขึ้นเวที ถือไมค์กล่าวว่า
“ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่การบันทึกเทปรายการของเรา ผมผู้ผลิตและผู้กำกับรายการ
หลินเชิ่งเทียน ‘I Am a Singer’ จะเริ่มการแสดงรอบแรกในอีกยี่สิบวินาทีครับ”
ผู้ชมต่างตกตะลึง ทีมงานรายการนี้มีสไตล์ดีนะ
ทำไมผู้กำกับแค่ขึ้นมาพูดสองสามคำก็จะเริ่มรายการแล้วละ?
แล้วคณะกรรมการละ? พิธีกรละ? ใครจะมาโต้ตอบกับผู้ชม?
หลินจือไปรู้สึกปวดใจอย่างบอกไม่ถูก พิธีกรที่เดิมวางตัวไว้ดันหนีหาย
ทำให้พี่ชายซึ่งเป็นทั้งผู้ผลิตและผู้กำกับรายการต้องขึ้นมาเปิดรายการด้วยตัวเองบนเวทีเลย
ทันใดนั้น แสงไฟก็ดับลง
ทุกคนต่างพากันลืมข้อสงสัยอื่นๆ ไปหมด เหลือเพียงความอยากรู้ว่าใครจะเป็นนักร้องคนแรกที่ขึ้นเวทีในวันนี้
พรึบ!
แสงไฟสาดส่องลงมา มีเงาร่างของนักร้องคนหนึ่ง เดินออกมาจากประตูวงรีหลังเวที
ก้าวไปตามแถบไฟที่ทอดยาวบนพื้นกระทั่งไปถึงกลางเวที
“โอ๊ะ!”
“จางซีหยาง!”
“เป็นเขาจริงๆ!”
“เป็นเขาได้ไง?”
“จางซีหยางไม่เคยออกรายการวาไรตี้เลยไม่ใช่เหรอ?”
“โอ้!”
“ประหลาดใจเลย!”
“การแสดงสดของจางซีหยางถือว่าสุดยอด
