ันหมด ยกเว้นครอบครัวของหลินจือไป หัวหน้ากลุ่มคือหลินกง ลูกชายคนโตของบ้านลุงใหญ่ ชื่อกลุ่มว่า ‘เหล่าผู้สืบทอด’
ครู่หนึ่งก็มีคนมาตอบหลินเป้าในกลุ่ม
หลินหลิว:“นายน่าจะเป็นคนโง่คนสุดท้ายในกลุ่มนี้แล้ว”
หลินเป้า:“หลินหลิว แกหมายความว่าไงวะ!”
หลินหู:“โง่จริงนะเอ็ง ไปตี้ก็คือหลินจือไปไง!”
สีหน้าหลินเป้าพลันเปลี่ยนไปทันที
ไม่ใช่เพราะถูกหลินหูด่า เสือกับเสือดาวยังอยู่ในพงไพรเดียวกัน นี่พี่ชายแท้ๆ ของเขาย่อมไม่กล้าพูดขัดคำ
สิ่งที่ทำให้เขาตกใจคือ ไปตี้ก็คือไอ้หลินจือไปนั่น!
ทุกคนในกลุ่มรู้กันหมด มีแค่เขาที่ยังไม่รู้เรื่อง แถมไม่มีใครในกลุ่มพูดถึง!
หลินเป้า:“หลินจือไปอายุเท่าไหร่กัน?”
ไม่มีใครสนใจตอบ หลินเป้ายังคงพิมพ์ต่อ
หลินเป้า:“ฉันเพิ่งเจอมันที่ห้องทำงานหลินเชิ่งเทียน หลินเชิ่งเทียนทำรายการวาไรตี้ใหม่”
หลินหลิว:“คงให้หลินจือไปไปช่วยละมั้ง ฉันก็ได้ยินเรื่องรายการนี้เหมือนกัน จะสำเร็จเหรอ?”
หลินเป้า:“สำเร็จหรือไม่ไม่สน ยังไงพิธีกรของมันก็โดนฉันดึงตัวมาแล้ว เจอดีละงานนี้”
หลินหลิว:“ทำได้ดีมาก!”
หลินหลิวก็อยู่ในแผนกเพลง มีปัญหากับหลินซีประจำ ก่อนหน้านี้จางซีหยางกลับมาโด่งดังอีกครั้ง ทำให้หลินหลิวโมโหไม่น้อย
เดิมทีจางซีหยางเป็นศิลปินในแผนกของเธอ ตอนนั้นหลินหลิวเฉดหัวเขาออกไป คิดไม่ถึงว่าจะกลับมาแจ้งเกิดได้ด้วยความช่วยเหลือของไปตี้
ขณะเดียวกัน หลินหลิวก็ได้ยินว่าจางซีหยางจะไปร่วมรายการวาไรตี้ใหม
