ปกล่าวว่า
“เทปแรกนายควรมีอะไรที่แปลกใหม่หน่อย ฉันมีเพลงอยู่พอดี…”
หลินโสวจัวดวงตาเป็นประกาย:
“เพลงใหม่!?”
หลินจือไปพยักหน้า เขาตัดสินใจจะให้หลินโสวจัวร้องเพลง ‘คนแบบฉัน’
เดิมทีเพลงนี้ก็ตั้งใจจะเอาไว้ให้หลินโสวจัวอยู่แล้ว เพียงแต่หลินจือไปไม่คิดว่าจะต้องเอาออกมาเร็วขนาดนี้
แต่บรรยากาศพาไปแล้ว ตนเองที่เป็นถึงอาจารย์ไป๋ตี้กลับพูดอะไรไม่ออกสักคำ
บรรยากาศน่าอึดอัด รีบเอาเพลงนี้ออกมาก่อนแล้วกัน
“เจ๋งไปเลย!”
หลินโสวจัวดีใจ
“ขอบคุณครับคุณอา!”
หลินจือไปขบขัน:
“นายไม่สงสัยคุณภาพเพลงใหม่หน่อยเหรอ?”
หลินโสวจัวตอบทันทีว่า:
“ขอแค่เป็นเพลงที่อาเขียน ผมก็ชอบหมดครับ!”
ปากหวานจริงๆ
หลินจือไปพยักหน้า:
“งั้นฉันจะส่งเพลงใหม่ให้นายนะ”
โชคดีที่เตรียมไว้ก่อนแล้ว ส่งทั้งโน้ตเพลงและเนื้อร้องไปให้หลินโสวจัวทางมือถือ
ไม่ใช่ทุกเพลงที่จะต้องเอาลงชาร์ต ยกให้หลินโสวจัว แล้วอาศัยรายการ I Am a Singer เผยแพร่
ก็น่าจะสร้างกระแสได้เหมือนกัน
ไม่นานหลังจากนั้น หลินโสวจัวติดต่อไปยังมิวสิคไดเรกเตอร์ของรายการ
“ผมตัดสินใจแล้วว่าเทปแรกจะร้องเพลงใหม่ครับ!”
เพลงใหม่? มิวสิคไดเรกเตอร์ขมวดคิ้ว
“ไม่เสี่ยงไปเหรอ!”
หลินโสวจัวกล่าวอย่างจริงจัง
“ผมว่าคนฟัง ดับทุกข์ กันจนเบื่อแล้ว ต่อให้ดัดแปลงก็คงยากจะสร้างความประทับใจได้ สู้ร้องเพลงใหม่ไปเลยดีกว่า”
“เพลงใหม่เป็นดาบสองคมนะ”
ไดเรกเตอร์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“นายอยากใช้ความแปลกใหม่เพื่
