ุณอยู่ แต่ยังต้องใช้เวลาอีกหน่อย”
จางซีหยางมีระดับการร้องถึงเกณฑ์ราชาเพลงแล้ว พี่สาวไม่ได้บอกเหรอว่าที่แผนกของเธอไม่มีราชาเพลง?
ตนสามารถผลักดันให้จางซีหยางกลายเป็นราชาเพลงเต็มตัวได้
“งั้นผมจะรอข่าวจากอาจารย์ไป๋ตี้นะครับ”
จางซีหยางพูดด้วยความคาดหวัง
ทั้งสองคุยกันอีกสักพัก หลินจือไปก็ขอตัว ไม่รบกวนการซ้อมของเขาแล้วหันไปเยี่ยมหลินโสวจัว
เวลานี้หลินโสวจัวกำลังปรึกษาหารือบางอย่างกับครูสอนดนตรี ดูเหมือนจะเจอปัญหาเข้า
“โสวจัว”
หลินจือไปเรียก
พอหลินโสวจัวเห็นหลินจือไปก็รีบวิ่งมาด้วยความตื่นเต้น
“คุณอามาได้ไงครับ?”
“มาดูว่านายซ้อมเป็นไงบ้าง ยังไงนายก็เป็นคนที่ฉันแนะนำเข้ารายการนะ”
หลินจือไปพูดด้วยรอยยิ้ม
หลินโสวจัวยิ้มเจื่อน
“ผมกำลังซ้อมเพลง ดับทุกข์ อยู่เลยครับ เทปแรกอยากให้ออกมาชัวร์หน่อย
แต่ครูโปรดิวเซอร์เพลงของเราบอกว่าควรมีการเรียบเรียงใหม่บ้าง ไม่อย่างนั้นจะขาดความแปลกใหม่
แต่ตอนนี้เรายังหาแนวทางดัดแปลงไม่ได้เลยครับ เรื่องนี้อาจต้องรบกวนคุณอาแล้ว เพราะยังไงเพลงนี้ก็เป็นผลงานของคุณอา”
หลินจือไป:“…”
ก่อนหน้านี้ยังคิดอยู่เลยว่าตัวเองคงไม่พลาด พอมาปุ๊บก็เจอปัญหาใหญ่เข้าให้อย่างจัง
จะดัดแปลงเพลง ดับทุกข์? คุณอาคนนี้ทำไม่ได้หรอกนะ!
อีกอย่างเพลงนี้ก็ไม่มีเวอร์ชันดัดแปลงดังๆ ด้วย
แต่พอเห็นสายตาคาดหวังของหลินโสวจัว หลินจือไปก็ไม่อาจพูดตรงๆ ออกมาว่าตนไม่มีปัญญาทำ
“ครูโปรดิวเซอร์พูดถูก”
หลินจือไ
