บราณมาแล้ว เดือนนี้ฉูฉือก็ทำเพลงโบราณมาอีก กระแสเพลงโบราณจึงเริ่มบูมขึ้นมา
นี่แหละตลาด ตอนนี้กระแสเพลงโบราณกำลังมา การไปตามน้ำเป็นทางเลือกที่ดี
กระแสที่ตัวเองเป็นคนจุดขึ้นมา จะปล่อยให้คนอื่นได้ประโยชน์ไปหรือไง?
ดังนั้นคราวหน้าฉูฉือยังปล่อยเพลงโบราณต่อไปได้ อย่างไรหลินจือไปก็มีตัวเลือกอีกมาก
ไป๋ตี้ก็ได้เหมือนกัน ขอแค่สองตัวตนแฝงไม่ไปขัดขวางช่วงเติบโตของกันและกันก็พอ
แต่ก็คงหลบกันตลอดไปไม่ได้ สักวันหนึ่งเมื่อตัวตนแฝงทั้งสองเริ่มมีอิทธิพลมากขึ้น อาจจะถึงเวลาที่ควรให้ทั้งสองมาเจอกันบ้าง
ไม่มีใครคาดคิดว่านี่คือกลยุทธ์มือซ้ายตีมือขวาของหลินจือไป
แต่ตอนนี้บลูสตาร์ให้คำนิยามของเพลงสไตล์โบราณค่อนข้างกว้างเกินไป อีกทั้งการพัฒนายังเป็นไปอย่างเชื่องช้า และยังไม่มีเพลงที่เป็น ‘สไตล์จีนแท้ๆ’ ออกมาเลย
แน่นอน บนบลูสตาร์ตอนนี้ไม่มีการแบ่งประเทศ บางทีในอนาคตหากหลินจือไปได้เพลงสไตล์จีนออกมา ก็อาจใช้ชื่ออย่างอื่นแทน อย่างเช่น ‘สไตล์คลาสสิก’ อะไรทำนองนั้น?
หรือไม่… ช่างมันเถอะ แค่เติมคำว่าคลาสสิกสองคำนี้เข้าไปก็ฟังดูหรูหราขึ้นมาทันที
จริงสิ ในชาติที่แล้ว เพลงจีนสไตล์ดั้งเดิมเพลงแรกที่แท้จริง เหมือนจะเป็น ‘ลมบูรพาร้าวราน’ ของโจวตงใช่ไหมนะ?
หลินจือไปจำข้อมูลได้รางๆ
แต่หลินจือไปก็ไม่ได้รีบร้อนจะหยิบเพลงนี้ออกมา เพราะเพลงแนวนี้มีความบุกเบิกสูงมาก เอาออกมาเมื่อไร เพลงโบราณอื่นๆ คงหมองกันหมด
เอาไว้ทีหลังก็แล
