ยได้รับการยกย่องขนาดนี้ก็คือ ‘แสงจันทรา’ ของไป๋ตี้”
“เพลงโบราณกำลังจะดัง”
โจวหานจิ้นกล่าวอย่างครุ่นคิด
หลี่เชียวพยักหน้า
“จากนี้ไปเพลงโบราณคงจะมีมากขึ้นเรื่อยๆ ในชาร์ตเพลงประจำฤดูกาล เพราะกลุ่มผู้ฟังสไตล์นี้กำลังขยายวงกว้าง เราเองก็น่าลองออกเพลงโบราณบ้างเหมือนกัน”
“งั้นเดือนนี้…”
“เดือนนี้ฉันจะไม่ดิ้นรนแล้ว ลองดูว่า ‘หิมะโปรยปรายบนสะพานขาด’ จะโค่นฉันได้หรือเปล่าแล้วกัน ถ้าหมอนั่นทำได้จริงๆ ฉันก็จะยอมให้เขาเปิดตัวแล้วขึ้นสู่จุดสูงสุดไปเลยจะเป็นไรไป”
หลี่เชียวพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
ในฐานะราชินีเพลง ถ้าจะต้องทุ่มสุดตัวปั่นตัวเลขสุดชีวิตเพื่อขัดขวางหน้าใหม่คนหนึ่งถึงจะเอาชนะได้ก็คงรู้สึกอึดอัดอยู่ดี
โจวหานจิ้น:“…”
แม่คนนี้กำลังแซะฉันอยู่หรือเปล่านะ?
ถึงจะใช่ ก่อนหน้านี้ฉันก็ไม่ได้คิดจะขวางทางไป๋ตี้หรอก แค่หาทางลงให้ตัวเองเท่านั้น
หลี่เชียวยิ้มจางๆ ท่าทางสงบนิ่งใจเย็นมาก
แต่แผนกเพลงของเทียนกวงในตอนนี้กลับนิ่งเฉยไม่ได้แล้ว
ในฐานะบริษัทสื่อบันเทิงที่ทำผลงานด้านเพลงได้ดีที่สุดในสามค่ายใหญ่ พอเห็นหน้าใหม่ที่อาจสั่นคลอนตำแหน่งของราชินีเพลงในค่ายได้ คนในแผนกเพลงก็เริ่มร้อนรนกระวนกระวาย
นี่มันอะไรกัน! ปีนี้ชักไม่เป็นใจแล้วสิ!
ก่อนหน้านี้ตอนที่โจวหานจิ้นพลาดทำตกม้าตายจากชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลก็ช่างเถอะ อย่างไรตอนนี้ไป๋ตี้ก็ปีกกล้าขาแข็งแล้ว
แต่ทำไมตอนนี้ราชินีเพลงก็เสี่ยงจะตกอีกละ ปีนี้สองหน้าให
