ทันที เพื่อนยื่นหน้าจอโทรศัพท์ให้เธอดู
“ตอนนี้อันดับสามสิบคือเพลง ‘หิมะโปรยปรายบนสะพานขาด’ นี่นะ”
“ไอ้เชี้ย!”
เธอเผลอหลุดคำหยาบออกมา ก่อนจะคว้าโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาเช็ก แล้วก็หยิบหูฟังขึ้นมาฟังเพลงไปด้วย
ฟังจบ แววตาเธอดูหม่นลง
เพื่อนปลอบว่า
“ยังมีโอกาสนะ”
แต่เธอกลับถอนใจ
“เจอเพลงนี้จะยังมีโอกาสบ้าบออะไรอีกละ”
“หมายความว่ายังไง?”
เพื่อนมีสีหน้าฉงนงงงวย
เธอชี้ให้ดูข้อมูล เพลงนี้และกราฟแนวโน้มการเติบโต ก่อนจะพูดอย่างหมดหวัง
“นี่มัน ‘ดับทุกข์’ อีกเพลงชัดๆ”
พูดจบ จู่ๆ เธอก็จิ้มไปที่เพลงอันดับก่อนหน้าในชาร์ตฤดูกาล พลันเผยยิ้มสะใจ
“เธอคอยดูเถอะ คนพวกนี้ได้ตายกันหมดแน่”
คืนวันที่สิบเดือนธันวาคม โจวหานจิ้นที่ใส่แมสก์มาร้องคาราโอเกะกับเพื่อนๆ
“หลี่เซียว คืนนี้เธอร้อง ‘เดือนสิบสอง’ นะ”
โจวหานจิ้นยิ้มพลางพูดกับเพื่อนสาวที่ใส่แมสก์อยู่ข้างๆ เช่นเดียวกัน
เพื่อนสาวคนนั้นคือหลี่เซียว ราชินีเพลงแห่งเทียนกวง ขณะเดียวกันก็ครองแชมป์ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลในเดือนนี้
“ต้องร้อง ‘เดือนสิบสอง’!”
เพื่อนคนอื่นๆ ก็รีบรับลูกทันที เพลงนี้เป็นผลงานที่ทำให้หลี่เซียวขึ้นอันดับหนึ่งของชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลในเดือนนี้
“ได้ๆๆ”
หลี่เซียวพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
“ร้อง ‘เดือนสิบสอง’”
ข่าวลือเป็นเรื่องจริง เธอเป็นแฟนของโจวหานจิ้นจริงๆ เพียงแต่ไม่อยากเปิดเผยสู่สาธารณะเท่านั้น
เดินไปสักพัก พวกเขาก็ได้ยินเสียงร้องเพลงดังมาจากห้องข้
