ย่างไร
“เพื่อน”
เพื่อนร่วมชั้นไม่เชื่อคำอธิบายของหลินจือไปแม้แต่น้อย
“ก่อนหน้านี้ฉันเคยพูดเรื่องหยิ่นตงหน่วนกับนาย…”
หลินจือไปยิ้มบางๆ ไม่ได้พูดอะไรอีก เหล่าเพื่อนร่วมชั้นเรียนก็ไม่อยากขุดคุ้ยอีก ได้แต่มองด้วยสายตาสงสัยเล็กน้อย
คนอย่างหยิ่นตงหน่วนจะต้องเคยเข้าเรียนในโรงเรียนเอกชนสำหรับชนชั้นสูง หลินจือไปเป็นเพื่อนกับเธอก็หมายความว่าบ้านของเขาก็เป็นประเภทรวยมากเหมือนกัน ที่บ้านอาจจะรวยจนมีเหมืองเลยก็เป็นได้
แต่เมื่อพิจารณาจากเสื้อผ้าที่หลินจือไปสวมใส่ก็ดูมีราคาแพงมาก บวกกับท่าทางนั่น ดูแล้วก็รู้ว่าเป็นพวกที่บ้านรวย
เป็นอย่างที่คิดไว้ เพื่อนของคนรวยก็ต้องเป็นคนรวยเหมือนกัน จุดนี้ยิ่งทำให้เหล่าเพื่อนร่วมชั้นเรียนรู้สึกว่า หลินจือไปกับพวกเขาอยู่กันคนละโลก
ตอนเที่ยง หลินจือไปมีสองทางเลือก ไปทานอาหารที่โรงอาหาร หรือกลับไปทานที่บ้าน
ส่วนใหญ่หลินจือไปชอบที่จะกลับไปทานที่บ้าน อย่างไรก็อยู่ใกล้ๆ ฝีมือทำอาหารของป้าหลิวก็ดี แต่เที่ยงวันนี้เขากลับไปทานอาหารเที่ยงที่โรงอาหารแบบที่ไม่ได้ทำบ่อยๆ
เฟิงซั่วนัดเขาไว้
ทั้งสองคนนั่งอยู่ตรงโต๊ะในโรงอาหารด้านหนึ่ง เฟิงซั่วจัดการอาหารตรงหน้าไปพลาง คุยซุบซิบไปพลาง
“วันนี้ในฟอรัมของวิทยาลัยมีรูปที่นายอยู่กับเสี่ยวหน่วนด้วยนะ ทุกคนกำลังเดาว่าพวกนายสองคนเป็นอะไรกัน”
“อืม”
หลินจือไปไม่สนใจเรื่องซุบซิบนินทา
“เล่าเรื่องที่นายไปถ่ายวิดีโอหน่อยสิ”
เฟิงซั่วทานไปด้วย
