นคงต้องขอโทษปู่เยโหวแล้วละ”
“ก่อนหน้านี้ ตอนอ่านเรื่องของปู่เยโหว รู้สึกว่าเป็นแค่นักเขียนที่ใช้สไตล์เนื้อหาสุดโต่งมากระแทกอารมณ์ผู้อ่าน ไม่ได้มีสาระอะไรลึกซึ้ง แต่วันนี้ฉันพบว่าตัวเองตื้นเขินแล้ว มุมมองต่อชีวิตและความตายของเขา ฉันรู้สึกชื่นชมมาก!”
“ดูเหมือนว่าแนวสยองขวัญสายดาร์คจะใช้จำกัดความเขาไม่ได้แล้ว”
“ก่อนหน้านี้ยังมีคนบอกว่าหมอนี่ควรจะชื่อว่าโหวราตรีมืดอยู่เลย แล้ว ‘บทกวีแห่งแสงตะวัน’ จะอธิบายยังไง?”
“โหวราตรีขาว?”
“ฮ่าๆๆ โหวราตรีขาวก็ไม่เลวนะ”
“ฉันรู้สึกจริงๆ ว่า ‘บทกวีแห่งแสงตะวัน’ นี่ดูไม่เหมือนงานของโหวราตรีมืดเลยนะ เรียกว่าโหวราตรีขาวก็คงไม่ผิด”
“ดูท่าจะเป็นนักเขียนที่มีสไตล์หลากหลายคนนึงเหมือนกัน”
“ถ้าไม่นับเรื่องหุ่นยนต์ ส่วนตัวฉันชอบ ‘สามีภรรยาที่ห่างไกล’ มากกว่า หลังอ่านจบฉันถอนหายใจยาว ยังคงเป็นโหวราตรีมืดคนเดิมคนนั้น!”
“เรื่องสามีภรรยานี้ ตอนแรกบรรยากาศดูประหลาดจริงๆ”
“ฉันชอบตอนจบของเรื่องสามีภรรยานะ มันเต็มไปด้วยแง่คิดเรื่องการเลี้ยงดูลูก อาจเป็นเพราะพ่อแม่ของฉันก็ทะเลาะกันบ่อยเหมือนกัน วันหนึ่งพ่อไปเล่นไพ่นอกบ้านจนดึก เมากลับมา แม่ฉันล็อกประตู จากนั้นพ่อก็ถีบประตูพัง แล้วยังลงไม้ลงมือกับแม่อีก นี่เป็นฝันร้ายในชีวิตฉันเลย”
“ปวดใจกับความคิดเห็นบนเลย พ่อแม่ฉันก็สไตล์เดียวกัน แต่ยังไม่ถึงขั้นนั้น”
“การเสียสละของลูก ทำให้พ่อแม่กลับมาสงบกันได้ เป็นตอนจบที่เสียดสีจริง
