Gemini บอกว่าตอนที่ 61 ปู่เยโหวถล่มกระดานไม่แปลกเลยที่ตํานีจะคับแค้นใจ
ไม่เหมือนกับความอบอุ่นที่หาได้ยากใน ‘บทกวีแห่งแสงตะวัน’ ‘สามีภรรยาที่ห่างไกล’ ที่แต่งโดยปู่เยโหวเช่นกัน กลับคืนสู่สไตล์การเขียนที่เต็มไปด้วยความกดดันและความมืดมนอย่างที่เขาถนัดอีกครั้ง
ในเรื่องมีบรรยากาศแปลกประหลาดและชวนขนลุก เรื่องถูกเล่าในมุมมองบุคคลที่หนึ่งเช่นเดียวกัน โดยตัวเอกเป็นเด็กคนหนึ่ง
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่พ่อกับแม่มองไม่เห็นกันและกัน แต่ฉันกลับมองเห็นทั้งพ่อและแม่ในเวลาเดียวกันได้
ทำไมถึงเป็นแบบนี้?
เรื่องนี้ต้องเริ่มจากวันที่พ่อกับแม่ต้องการใช้วิธีเป่ายิ้งฉุบเพื่อตัดสินว่าใครจะเป็นคนเอาของไปให้ลุง
ตอนนั้นทั้งสองคนต่างก็ขี้เกียจ หวังให้อีกฝ่ายเป็นคนไป แต่ไม่มีใครยอมไป
วันต่อมา มีข่าวออกมาว่า รถไฟขบวนนั้นเกิดอุบัติเหตุร้ายแรง ตั้งแต่นั้นมาพ่อกับแม่ก็มองไม่เห็นกันอีกเลย
ในความทรงจำของพ่อ วันนั้นแม่เป็นฝ่ายเป่ายิ้งฉุบแพ้ จึงต้องขึ้นรถไฟขบวนนั้น และเสียชีวิตจากอุบัติเหตุครั้งนั้น
แต่ในความทรงจำของแม่กลับตรงกันข้าม แม่บอกว่าพ่อต่างหากที่เป็นฝ่ายเป่ายิ้งฉุบแพ้และเสียชีวิตในอุบัติเหตุรถไฟขบวนนั้น
เรื่องก็เป็นแบบนี้ ฉันเริ่มกลายเป็นกระบอกเสียงในการส่งข้อความระหว่างพ่อกับแม่
วันหนึ่ง เราสามคนนั่งดูโทรทัศน์ด้วยกันบนโซฟา
“ฉันอยากดูรายการท่องเที่ยว”
แม่พูดกับฉันแบบนี้ ดังนั้นฉันจึงรีบไปบอกพ่อทันที
“แม่บอกว่าไม
