ตอนที่ 60 บทกวีแห่งแสงตะวันผู้อ่าน ‘นิตยสารสืบสวนปริศนา’ ของหนานเซินบุ๊คเฮาส์เริ่มคุ้นเคยกับปู่เยโหวแล้ว
ความคุ้นเคยนี้เกิดจากสามเรื่องสั้นก่อนหน้าของปู่เยโหว
แม้ว่าจะเป็นนักเขียนหน้าใหม่ที่เพิ่งเปิดตัวได้เพียงสองเดือนเท่านั้น
แต่การคุ้นเคยไม่ได้หมายความว่าจะชอบเสมอไป
ยกตัวอย่างเช่น ตํานี พนักงานต้อนรับของแบรนด์โซฟาแห่งหนึ่ง ก็ไม่ได้รู้สึกปลื้มใจกับปู่เยโหวเท่าไร
ผลงานแรกของปู่เยโหวที่ตํานีอ่านมีชื่อว่า ‘เก้าอี้มนุษย์’
จนถึงตอนนี้ เธอยังลืมความรู้สึกหลังจากอ่าน ‘เก้าอี้มนุษย์’ ในวันนั้นไม่ลงเลย
ในตอนนั้น
เธอนั่งอยู่บนโซฟารุ่นเรือธงที่บริษัทเพิ่งเปิดตัว
มันเป็นโซฟาเดี่ยวมีน้ำหนักมากและตัวใหญ่ หุ้มด้วยหนังสุดประณีตล้อมรอบฟองน้ำเนื้อนุ่ม
ยืดหยุ่นเป็นอย่างยิ่ง
ให้สัมผัสที่สบายมาก
การนั่งอ่านนิยายบนโซฟาแบบนี้ ทำให้ตํานีรู้สึกเพลิดเพลินมาก
แต่ยังอ่านนิยายไม่ทันจบ เธอก็สะดุ้งพรวดลุกขึ้นมา
แล้วหันกลับไปมองโซฟาขนาดใหญ่ที่สามารถซ่อนคนเข้าไปได้ทั้งตัว รู้สึกเพียงเหมือนมีมดไต่ไปทั่วร่าง!
แต่นี่ยังไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด
ที่น่ากลัวที่สุดคือ ในโชว์รูมที่ตํานีทำงานอยู่ มีโซฟาแบบเดียวกันวางอยู่เป็นร้อยตัว!
วินาทีนั้นตํานีแทบอยากหนีออกจากที่นั่นทันที!
เธอรู้สึกว่าโซฟานับร้อยในโชว์รูมล้วนแผ่กลิ่นอายชวนขนลุกออกมา!
แต่ในฐานะที่เป็นพนักงานต้อนรับของแบรนด์โซฟา นี่ก็คือหน้าที่ของตํานี
บางครั้งเธอยังต้
